اروتیک پاپوآیی‌های اندونزی

اندونزیایی‌های پاپوایی (اندونزیایی‌های بومی ملانزیایی) حدود 1.3% از جمعیت اندونزی را تشکیل می‌دهند، یعنی بیش از 3 میلیون نفر، و بیشتر در استان‌های پاپوا و پاپوای غربی ساکن‌اند، یعنی نیمهٔ غربی جزیرهٔ نیوگینه که اندونزی آن را اداره می‌کند. از نظر ژنتیکی و ظاهری، آنان با جمعیت‌های اندونزیایی گستردهٔ منشأ آسترونزیایی تفاوت دارند، زیرا تبار جمعیتی پاپوایی/ملانزیایی دارند. جمعیت‌های پاپوایی/ملانزیایی از بنیان مهاجرت انسانی کهنی در دورهٔ پلیستوسن سرچشمه می‌گیرند که متفاوت از گسترش آسترونزیایی متأخرتر است. جوامع پاپوایی و پاپوای غربی شامل صدها گروه قومی متمایز به زبان‌های متعلق به خانواده‌های زبانی نامرتبط‌اند (شاخه‌های گوناگون خانوادهٔ Trans-New-Guinea به‌علاوه چند زبان منزوی و خانواده‌های کوچک‌تر). این جامعه دچار حاشیه‌نشینی مستند، تنش‌های قومی‌سیاسی و شورش جدایی‌طلبانهٔ کم‌شدت طولانی‌مدت جنبش آزادی پاپوا (Organisasi Papua Merdeka, OPM) از سال 1965 بوده است. برنامهٔ انتقال جمعیت دولت اندونزی، مهاجران جاوه‌ای و دیگر غیرپاپوایی‌ها را به منطقه آورد و توازن جمعیتی را تغییر داد.