اروتیک نوائولو

Nuaulu مردمی آسترونزیایی‌اند که در بخش داخلی جنوب‌مرکزی جزیره سرام، بزرگ‌ترین جزیره مالوکو (جزایر مولوک) در شرق اندونزی، زندگی می‌کنند. آنان جامعه‌ای کوچک از چند هزار نفرند که به یکی از زبان‌های مرکزی مالوکو سخن می‌گویند و به‌طور سنتی به گروه شمالی و گروه جنوبی تقسیم می‌شوند. Nuaulu در مردم‌شناسی به‌واسطه کار قوم‌نگارانه طولانی Roy Ellen شناخته‌اند که طی چندین دهه دانش محیطی، آیین و طبقه‌بندی اجتماعی آنان را بررسی کرده است.

جامعه و معیشت

زندگی Nuaulu بر پایه نخل ساگو استوار است که نشاسته‌اش غذای اصلی است و با محصولات باغی، گردآوری از جنگل و شکار گراز وحشی، گوزن و کازووری تکمیل می‌شود. جامعه از تبارهای پدرتبار ساخته شده که هر یک با خانه‌های مقدس و تعهدات آیینی‌ای پیوند دارند که ازدواج، تولد و آیین‌های مرگ را سامان می‌دهند. زندگی از دنباله‌ای از آیین‌ها می‌گذرد که تولد، نخستین اصلاح مو، بلوغ زنان و مرگ را نشان می‌دهند و هر کدام به قربانی‌های ویژه و مشارکت بزرگان تبار نیاز دارند. زندگی آیینی پیچیده است و از نظر تاریخی شکار سر را که به بلوغ مردان و بنیان‌گذاری خانه‌های آیینی گره خورده بود دربرمی‌گرفت. بسیاری از Nuaulu دین بومی خود را که بر پیوندهای با نیاکان و ارواح استوار است حفظ می‌کنند، هرچند مسیحیت و اسلام نیز در منطقه گسترده‌تر حضور دارند، و این جامعه به دلیل حفظ دین سنتی و خانه‌های آیینی‌اش با وجود فشارهای جابه‌جایی و فعالیت مبلغان مذهبی شناخته می‌شود.

ظاهر و زیورآلات

Nuaulu ویژگی‌های جسمانی آمیخته آسترونزیایی و ملانزیایی را دارند که در مالوکو رایج است، با پوستی از قهوه‌ای تا قهوه‌ای تیره و موی سیاه موج‌دار تا فرفری محکم. نشانه چشمگیر آنان کلاه‌سر یا عمامه قرمز روشن مردانه از پارچه‌ای از پوست درخت است که نشان بزرگسالی آیینی‌شده است، در مراحل کلیدی آیین تجدید می‌شود و در مراسم به‌طور آشکار پوشیده می‌شود. پوشاک روزمره ساده است، اغلب یک پارچه پیچیده به کمر، و کلاه‌سر قرمز به‌عنوان نماد مرکزی مردانگی و جایگاه آیینی کنار گذاشته شده است. زیورآلات از صدف، دانه و الیاف گیاهی همراه پوشش آیینی است و نشان‌دهنده بلوغ آیینی و جایگاه تباری فرد است نه ثروت شخصی.