اروتیک خمرهای کروم

نام این گروه جایگاهشان را نشان می‌دهد. Krom در زبان خمری به معنای «پایین» است و کامپوچیا کروم، یعنی کامبوج پایین، نامی است که گویشوران خمری به دلتای مکونگ می‌دهند: جنوب هموار و پر از کانال ویتنام امروزی. خمرهای کروم، خمرهایی هستند که در آن سرزمین ماندند، در حالی که مرز روی سرشان جابه‌جا شد. این دلتا مدت‌ها پیش از آنکه ویتنامی شود سرزمین خمرها بود. ویرانه‌های اُک ائو این دلتا را به فونان، یک دولت تجاری اولیه، پیوند می‌دهند و دلتا بعدها در جهان آنگکوری قرار گرفت. از قرن هفدهم شمار زیادی از مهاجران ویتنامی شروع به آمدن به آنجا کردند و بندر خمری پری نوکور به سایگون تبدیل شد. تا اواخر قرن هجدهم بیشتر دلتا به کنترل ویتنامی‌ها درآمده بود. فرانسه آن را به کوشین‌چین ضمیمه کرد. سپس در سال 1949 فرانسه دلتا را به یک دولت ویتنامی سپرد نه به کامبوج، و حامیان خمرهای کروم هنوز آن تاریخ را یادآوری می‌کنند. امروز آنان شهروندان ویتنامی‌اند، حدود 1.3 میلیون نفر بر اساس سرشماری 2019، که در خانه به خمری و در شهر به ویتنامی سخن می‌گویند. این دو زبان در خانواده آسترو-آسیایی خویشاوندان دوری‌اند، اما گویشوران یکی زبان دیگری را نمی‌فهمند، و ویتنامی زبانی نواختی (تونال) است در حالی که خمری چنین نیست. نام خانوادگی‌هایی مانند تاچ، سون و دان در میان ویتنامی‌های قومی کمیاب‌اند و معمولاً در اسناد رسمی نشان‌دهنده خانواده‌ای خمری هستند.

زندگی در روستاهای خمرهای کروم حول وات می‌چرخد. دلتا چندصد پاگودای خمری تراوادا دارد که با سقف‌های طبقه‌طبقه و نوک‌های شعله‌مانندشان به آسانی شناخته می‌شوند. هر یک نقش معبد، مدرسه زبان خمری و سالن گردهمایی را دارد و قایق مسابقه روستا را هم در خود جای می‌دهد. هنوز هم رایج است که مردان جوان برای مدتی محدود راهب شوند. سال از چول چنام تمی در آوریل، سن دولتا برای نیاکان، و اوک اوم بوک در پایان فصل باران می‌گذرد. در اوک اوم بوک خانواده‌ها برنج کوبیده را به ماه کامل پیشکش می‌کنند و قایق‌های بلند و باریک نگو روی رودخانه‌های اطراف سوک ترانگ مسابقه می‌دهند. دلتا همچنین لاخون باساک را به جهان خمری داد، شکلی نمایشی که به نام رود باساک خوانده می‌شود و از اپرای چینی و فنون صحنه‌ای ویتنامی وام گرفت. قرن بیستم از هر دو سو سخت بود. در ویتنام فشار برای جذب در جامعه وجود داشت. در کامبوج زیر حکومت خمرهای سرخ، خمرهای دلتا مظنون بودند که در باطن ویتنامی‌اند و بسیاری به همین دلیل کشته شدند. حقوق زمین، آزادی مذهبی و آموزش به زبان خمری هنوز مسائل باز هستند که جوامع مقیم خارج در کامبوج، ایالات متحده، فرانسه و استرالیا آن‌ها را در کانون توجه نگه می‌دارند.