زنی از باتین، مرجع فنوتیپ

اروتیک باتین

زبان

باتین، گویشی از مالایی جامبی (آسترونزیایی، مالایو-پولینزیایی)؛ اندونزیایی در مدرسه و زندگی رسمی

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های آسترونزیایی

دین

اسلام سنی، مذهب شافعی، در کنار مجموعه‌ای زنده از آیین‌های آدات

درباره باتین

باتین نام خود را از یک منصب گرفته‌اند، نه از یک داستان منشأ. در بالادست جامبی، یک باتین بر بخشی از رودخانه و روستاهای کنار آن اختیار داشت، در اختلاف‌ها از جانب آنان سخن می‌گفت و قانون عرفی را دست‌نخورده نگه می‌داشت؛ و مردمی که زیر آن اقتدار بودند، به سادگی، مردم باتین بودند. جامبی چند جامعه ملایویی خود را به همین شیوه دسته‌بندی می‌کند، بر اساس عنوان کسی که عرف آنان را در دست دارد؛ و از همین رو باتین‌ها در کنار پنگهولو و پیندا زندگی می‌کنند، همسایگانی که تقریباً به یک زبان سخن می‌گویند و هرگز خود را با یکدیگر اشتباه نگرفته‌اند. سرزمین آنان میانه و بالادست رود باتانگ‌هاری و رودهای تغذیه‌کننده آن است: تمبسی، تابیر، مرانگین و باتانگ بونگو؛ زمینی تپه‌ای که به سوی غرب و به سمت رشته‌کوه باریسان بالا می‌رود، و تا همین اواخر بیشتر آن جنگل بود. گویش، لهجه‌ای از ملایوی جامبی است، آن‌قدر به زبان معیار نزدیک که غریبه معنای آن را دریابد، و در مصوت‌ها آن‌قدر دور که کسی آن را با معیار اشتباه نگیرد. کرینچی که در همان دامنه‌ها بالاتر است، همسایه‌ای سخت‌تر برای فهم است.

آنان از قرن‌ها پیش مسلمانان سنی‌مذهب شافعی هستند، اما رابطه عملی میان دین و عرف روستا به روستا چانه‌زنی می‌شود و از پیش مفروض گرفته نمی‌شود. عرف هنوز بر زمین، پرداخت‌های ازدواج، نزاع‌های ارث و جریمه‌هایی که اختلاف را پیش از رسیدن به دادگاه دولتی فیصله می‌دهد حکم می‌راند. فرمولی که در سراسر ملایوی سوماترا شنیده می‌شود، یعنی اینکه عرف بر شریعت و شریعت بر کتاب مقدس استوار است، کوتاه‌ترین صورت آن سازش است. عروسی هنوز بر مبادله هدایای معین و قرائت علنی شرایطی که دو خانواده بر اساس آن به هم می‌پیوندند استوار است.

تاریخ باتین، تاریخ جامبی است: قدرت ملایوی کهن که معابد آجری‌اش هنوز در دشت‌های موآرا جامبی برپاست، سلطنتی که تجارت رودخانه‌ای را تا پایین‌دست اداره می‌کرد، دولت استعماری هلند که دیر آمد و سرزمین باتین را بر کاغذ به واحدهای اداری مرتب تقسیم کرد، و سپس رونق لاستیک که باغ‌های خرده‌مالکان را در سراسر داخل کشور گسترش داد. لاستیک هنوز پول است. دارچین در بالادست و به طور فزاینده نخل روغنی نیز همین نقش را دارند؛ نخل روغنی جنگلی را بلعیده که نسل پیشین برای شکار، رتان و چوب از آن بهره می‌برد. مسئله زنده امروز زمین است: امتیازهای بهره‌برداری، شهرک‌های مهاجران دولتی، و اینکه آیا یک ادعای عرفی در برابر ادعای شرکتی دوام می‌آورد یا نه.

فنوتیپ‌های معمول: باتین

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

رنگ پوست از قهوه‌ای طلایی روشن تا قهوه‌ای تیره‌تر متغیر است، با موی مشکی که صاف تا کمی موج‌دار است و قد معمولاً کوتاه تا متوسط. ویژگی‌های چهره از الگوی گسترده‌تر مالایی سوماترا پیروی می‌کند: چشمان قهوه‌ای تیره، استخوان گونه‌ای نسبتاً پهن، و پل بینی کم تا متوسط. لباس روزمره اندونزیایی معمولی است، پیراهن و شلوار، با سارونگ در خانه و روسری که بسیاری از زنان به سر می‌کنند. لباس تشریفاتی از سنت بافندگی خاص جامبی الهام می‌گیرد، نقوش باتیک محلی و سونگکت با نخ طلایی که همراه با باجو کورونگ پوشیده می‌شود، با پچی یا دستار تاشده برای مردان و زیورآلات طلا در مراسم عروسی.

پرسش‌های متداول درباره باتین

باتین به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی باتین باتین، گویشی از مالایی جامبی (آسترونزیایی، مالایو-پولینزیایی)؛ اندونزیایی در مدرسه و زندگی رسمی است.

باتین پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان باتین اسلام سنی، مذهب شافعی، در کنار مجموعه‌ای زنده از آیین‌های آدات است.