اروتیک نوباتیها
زبانی نوبی نیلی در دوره نخست که نیای نوبی کهن و نوبین امروزی است (سودانی شرقی شمالی، معمولاً نیلی-صحرایی طبقهبندی میشود)؛ یونانی و قبطی برای کتیبهها و نامهها به کار میرفت.
آیینهای سنتی نوبی و مصری، بهویژه ایزیس فیله، تا حدود 543 میلادی؛ پس از آن مسیحیت میافیزیت وابسته به کلیسای قبطی اسکندریه.
درباره نوباتیها
نوباتیها مردمی نوبی‌زبان بودند که از حدود اواخر سده سوم میلادی نوبه سفلی را در اختیار داشتند، یعنی دره نیل در جنوب اسوان، در آنچه امروز جنوب مصر و شمال سودان است، تا آنکه پادشاهی‌شان، نوباتیا، در سده هفتم جذب ماکوریای همسایه شد. امروز نوادگان آنان در میان نوبیان هستند، بهویژه گویشوران نوبیین. مورخ بیزانسی پروکوپیوس روایت رومی چگونگی ورودشان را نقل می‌کند: حدود سال 298 امپراتور دیوکلتیانوس مرزهایش را تا اسوان عقب کشید و نوباتیها را از واحه‌های غربی فراخواند تا نوار رهاشده را پر کنند، و برای آنکه مصر را به حال خود بگذارند، به آنان و رقیبانشان، بلمیان، یارانه سالانه‌ای پرداخت. مورخان به این جزئیات مرتب تردید دارند و معمولاً نوباتیها را بخشی از جابه‌جایی طولانی‌تر گویشوران نوبی از غرب به دره می‌دانند که با از هم پاشیدن پادشاهی کهن مروئه همراه بود. به هر روی، تا سده پنجم آنان نیروی مسلط آن بخش از رود بودند.
زبان آنان یک زبان نوبی آغازین بود، نیای نوبی کهنِ نسخه‌های خطی قرون وسطی و نوبیین امروزی، اما به زبان همسایگانشان می‌نوشتند. مشهورترین متن آنان کتیبه‌ای یونانی است که به دستور شاه سیلکو بر دیوار معبد کالابشه حک شده است؛ او خود را شاه نوبادیان و همه اتیوپیایی‌ها می‌خواند، از جنگ‌هایش با بلمیان سخن می‌گوید و خود را در سرزمین زیرین شیر و در سرزمین بالایی خرس می‌نامد. فرمانروایانشان زیر تپه‌های خاکی عظیم در بالانا و قوستول به خاک سپرده شدند، با تاج‌های نقره‌ای جواهرنشان، سلاح، ظروف برنزی وارداتی، و اسب‌ها، شترها و خدمتکاران کشته‌شده. باستان‌شناسان نخستین، که نمی‌دانستند این گورها از آن کیست، این فرهنگ را با نام X-Group طبقهبندی کردند و این نام ماند.
نسل‌ها خدایان کهن را نگه داشتند. پیمانی در سال 453 دسترسی نوباتیها و بلمیان به معبد ایزیس در فیله را تضمین کرد، از جمله حق بردن مجسمه الهه به جنوب به‌صورت امانی، و همین به باز ماندن آن معبد تا مدت‌ها پس از مسیحی شدن خود مصر کمک کرد. سپس حدود سال 543 مبلغی به نام ژولیان با حمایت امپراتریس تئودورا رسید و دربار مسیحیت میافیزیتی کلیسای قبطی را پذیرفت. فاراس پایتخت شد و بعدها مقر اسقف گردید. در سده هفتم، در زمانی نامشخص، نوباتیا با ماکوریا ادغام شد و هیچ‌کس نمی‌داند این کار از راه فتح بود یا اتحاد سلسله‌ای، و به‌عنوان ایالتی با فرماندار ایالتی (اپارخ) مخصوص خود باقی ماند. بیشتر سرزمین آن امروز زیر دریاچه ناصر است. نقاشی‌های دیواری که پیش از زیر آب رفتن از کلیسای جامع فاراس برداشته شدند، و نوبیینی که نوبیان جابه‌جاشده از آن دره غرق‌شده هنوز به آن سخن میگویند، این میراث را به پیش می‌برند.
گروه‌های قومی مرتبط
گروه‌هایی که با نوباتیها در سرزمین اصلی، منطقه، زبان یا سنت دینی مشترک‌اند. این گروه‌ها نامزدهای محتمل برای مرجع تطبیقی فنوتیپ هستند.
فنوتیپ‌های معمول: نوباتیها
مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام
کاوش در دسته‌های فنوتیپ
طبقهبندی ساختاریافته با مقیاس‌های داوری‌شده · 22 دسته آناتومیک
پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی
از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع
پرسش‌های متداول درباره نوباتیها
نوباتیها به چه زبانی سخن میگویند؟
زبان اصلی نوباتیها زبانی نوبی نیلی در دوره نخست که نیای نوبی کهن و نوبین امروزی است (سودانی شرقی شمالی، معمولاً نیلی-صحرایی طبقهبندی میشود)؛ یونانی و قبطی برای کتیبهها و نامهها به کار میرفت. است.
نوباتیها پیرو چه دینی هستند؟
دین غالب میان نوباتیها آیینهای سنتی نوبی و مصری، بهویژه ایزیس فیله، تا حدود 543 میلادی؛ پس از آن مسیحیت میافیزیت وابسته به کلیسای قبطی اسکندریه. است.
تصاویر نوباتیها خودتان را بسازید
روزی پنج تصویر، رایگان، بدون خرید اعتبار. استودیو از داده‌های فنوتیپ این گروه شروع می‌کند، پس می‌توانید نوع اندام، پوز و سبک را تنظیم کنید و ویژگی‌ها را دقیق نگه دارید.
شروع با نوباتیها