اروتیک نگالوم

زبان

نگالوم (اوک، ترانس گینه نو)؛ اندونزیایی و توک پیسین به‌عنوان زبان میانجی

دین

عمدتاً مسیحی، با ماندگاری باورهای سنتی دربارهٔ نیاکان و مکان‌های مقدس

منطقه

ملانزی

درباره نگالوم

مردم Ngalum، کوهنشینان دره Sibil و ارتفاعات اطراف آن هستند، در بلندی‌های Star Mountains، جایی که رشته‌کوه مرکزی نیو گینه مرز میان اندونزی و پاپوآ گینه نو را قطع می‌کند. بیشتر آنان در سوی اندونزی زندگی می‌کنند، در ناحیه Pegunungan Bintang. نام این ناحیه به معنای Star Mountains است و مرکز اداری آن، Oksibil، در سرزمین Ngalum قرار دارد. جامعه‌ای کوچک‌تر در آن سوی مرز، در پاپوآ گینه نو زندگی می‌کند. پیوندهای خانوادگی، تجارت و مسیرهای پیاده‌روی کهن هنوز از خطی عبور می‌کنند که پیمان‌های استعماری بدون توجه به مردمی که در امتداد آن زندگی می‌کنند ترسیم کرده بودند.

زبانشان، که آن هم Ngalum نام دارد، به شاخه Ok از خانواده Trans-New Guinea تعلق دارد. این زبان آنان را به Telefol، Faiwol و دیگر گروه‌های Mountain Ok در شرق پیوند می‌دهد که اغلب با هم و زیر عنوان مردمان Min دسته‌بندی می‌شوند. آنچه مشترک دارند فراتر از واژگان است. در سراسر جهان Min، کشت تارو بار آیینی داشت، خانه‌های مردان یادگارهای نیاکانی را نگه می‌داشتند و پسران از راه آیین‌های تشرف مرحله‌ای به دانش بزرگسالان راه می‌یافتند. امروز زبان اندونزیایی زبان مدرسه، کلیسا و دولت است. در سوی پاپوآ گینه نو، زبان Tok Pisin این نقش را برعهده دارد.

برای مردم Ngalum در دره Sibil، جهان بیرون در سال ۱۹۵۹ با شدت وارد شد، هنگامی که یک هیئت علمی هلندی به Star Mountains پایگاه خود را در آنجا برپا کرد. پس از آن یک پست دولتی، یک باند فرود برای هواپیما و مبلغان مسیحی آمدند. Ngalum در عرض چند سال زیر حکومت اندونزی زندگی می‌کردند، چرا که اندونزی در سال ۱۹۶۳ نیو گینه غربی را تصرف کرد. کلیساها ریشه دواندند و امروز بیشتر Ngalum مسیحی‌اند. زندگی کلیسایی آهنگ هفتگی زندگی را تعیین می‌کند، اما باورهای کهن درباره نیاکان، مکان‌های مقدس و تعهدات نسبت به زمین از میان نرفته‌اند.

زندگی روزمره هنوز بر پایه باغ‌های شیب‌دار سیب‌زمینی شیرین و تارو، خوک‌هایی که به‌عنوان ثروت و برای مبادله پرورش می‌یابند، و شکار در جنگل‌های کوهستانی می‌چرخد. روستاها کوچک و پراکنده‌اند و جاده‌ها اندک‌اند. بیشتر ناحیه تنها با هواپیمای سبک یا پیاده قابل دسترسی است. Pegunungan Bintang در سال ۲۰۰۲ به ناحیه‌ای مستقل تبدیل شد و از آن زمان Oksibil به شهرکی کوچک با ادارات، مدارس و بازارها بدل شده و مردم Ngalum را به کار حکومت محلی کشانده است. این منطقه همچنین در درگیری طولانی بر سر استقلال پاپوآ گرفتار شده و در سال‌های اخیر عملیات امنیتی و آوارگی به بخش‌هایی از ناحیه رسیده است.

گروه‌های قومی مرتبط

گروه‌هایی که با نگالوم در سرزمین اصلی، منطقه، زبان یا سنت دینی مشترک‌اند. این گروه‌ها نامزدهای محتمل برای مرجع تطبیقی فنوتیپ هستند.

فنوتیپ‌های معمول: نگالوم

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

مردمان ارتفاعات پاپوآ با پوست قهوه‌ای تیره، موهای مشکی فرفری و فشرده و به‌طور کلی اندام‌هایی کوتاه و فشرده. لباس سنتی حداقلی بود: مردان غلاف آلت تناسلی از کدو و کلاه‌های پر پرندگان می‌پوشیدند، در حالی که زنان دامن‌هایی از الیاف می‌پوشیدند و کیف‌های توری‌بافت ریسمانی را که از پیشانی آویزان می‌شد حمل می‌کردند. لباس روزمره امروز بیشتر تی‌شرت، شلوارک، دامن و لباس‌های بلند است و لباس سنتی برای مراسم و رویدادهای فرهنگی نگه داشته می‌شود.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره نگالوم

نگالوم به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی نگالوم نگالوم (اوک، ترانس گینه نو)؛ اندونزیایی و توک پیسین به‌عنوان زبان میانجی است.

نگالوم پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان نگالوم عمدتاً مسیحی، با ماندگاری باورهای سنتی دربارهٔ نیاکان و مکان‌های مقدس است.