زنی از کوایو، مرجع فنوتیپ

اروتیک کوایو

زبان

کوایو (آسترونزیایی، اقیانوسی، شاخه مالایتا)

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های آسترونزیایی

دین

احترام سنتی به نیاکان؛ اقلیت مسیحی

منطقه

ملانزی

درباره کوایو

کوایو مردمی ملانزیایی‌اند که در مناطق کوهستانی داخلی جزیره مالایتا زندگی می‌کنند؛ مالایتا یکی از جزیره‌های بزرگ‌تر جزایر سلیمان است. آنان در مردم‌شناسی شناخته‌شده‌اند، زیرا دین اجدادی و نظم اجتماعی خود را تا دوران جدید حفظ کرده‌اند و بیش از اغلب همسایگانشان در برابر تبلیغ مسیحی و اداره استعماری مقاومت کرده‌اند. زبان آنان، کوایو، به شاخه اقیانوسیه‌ای خانواده زبان‌های آسترونزی تعلق دارد. جمعیت آنان حدود 13,000 تا 15,000 نفر است.

جامعه و معیشت

کوایوها در روستاهای کوچک و پراکنده روی تپه‌های شیب‌دار و جنگلی زندگی می‌کنند و کشاورزی سیار را برای کشت تارو، سیب‌زمینی شیرین و یام، همراه با پرورش خوک، به کار می‌برند. خوک‌ها و رشته‌های پول صدفی در مرکز پرداخت شیربها، غرامت و ضیافت‌های تدفین قرار دارند. جامعه بر پایه گروه‌های تبارِ پدری سازمان یافته که به قربانگاه‌های نیاکان پیوند دارند؛ کاهنان در آنجا خوک‌ها را به adalo (ارواح نیاکان) پیشکش می‌کنند که گمان می‌رود سلامتی، رفاه و بدبختی را اداره می‌کنند. قواعد پیچیده abu (تابو) امر مقدس را از آنچه آلوده‌کننده است جدا می‌کند: محوطه‌های آیینی مردان در بالای تپه قرار دارند، در حالی که زنان در خانه‌های قاعدگی و زایمان که در پایین تپه ساخته شده‌اند، در انزوا به سر می‌برند. کشته‌شدن یک افسر منطقه‌ای بریتانیایی و گشت مالیاتی او در سال 1927، و به دنبال آن انتقام خشونت‌بار دولت، به رویدادی تعیین‌کننده در تاریخ کوایوها بدل شد و تعهد آنان به آیین نیاکان، که به kastom معروف است، را استوارتر کرد. مردم‌شناس راجر کیزینگ بخش عمده این جهان اجتماعی را در قرن بیستم ثبت کرده است.

ظاهر و زیورآلات

کوایوها ملانزیایی‌هایی تیره‌پوست با موهای سیاه و فرفری‌اند. زیورآلات سنتی بر ارزش‌های صدفی متمرکز است: هر دو جنس رشته‌هایی از مهره‌های دیسکی صدف و زیورهای برجسته از صدف صیقلی یا الیاف بافته‌شده به گردن و تن می‌آویزند. مردان در گذشته پوشش کمری از پوست درخت یا الیاف و زنان دامن‌های کوتاه از الیاف یا پارچه تجاری می‌پوشیدند. سوراخ کردن بینی و گوش برای آویختن زیورهای صدف و نی رسم است و نقاشی یا روغن‌مالی بدن، جشن‌ها و دوره‌های سوگ را مشخص می‌کند. از آنجا که بخش بزرگی از زندگی آیینی کوایوها هنوز ادامه دارد، این فرهنگ مادی نه خاطره‌ای موزه‌ای، بلکه کرداری زنده است و کوایوهای داخلی را از جوامع ساحلی غرب‌زده‌تر مالایتا متمایز می‌کند.

گروه‌های قومی مرتبط

گروه‌هایی که با کوایو در سرزمین اصلی، منطقه، زبان یا سنت دینی مشترک‌اند. این گروه‌ها نامزدهای محتمل برای مرجع تطبیقی فنوتیپ هستند.

فنوتیپ‌های معمول: کوایو

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

مردم ملانزی با پوست قهوه‌ای تیره و موهای سیاه و فرفری فشرده؛ زینت‌های سنتی شامل رشته‌هایی از دیسک‌های صدف به‌عنوان پول و زیورآلات صیقلی‌خورده از صدف مروارید، سوراخ بینی و گوش، با لنگ‌هایی از الیاف یا پوست درخت و دامن‌های کوتاه است.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره کوایو

کوایو به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی کوایو کوایو (آسترونزیایی، اقیانوسی، شاخه مالایتا) است.

کوایو پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان کوایو احترام سنتی به نیاکان؛ اقلیت مسیحی است.