اروتیک جزیره‌نشینان تروبریاند

مردم جزایر تروبریاند مردمانی اترونزیایی و ملانزیایی‌اند که در جزایر تروبریاند زندگی می‌کنند؛ این جزایر، مجمع‌الجزایری مرجانی و کم‌ارتفاع در خاوری ساحل گینه نو و در استان میلن‌بی کشور پاپوآ گینه نو است. آنان مجموعه جزایر اصلی خود را بویووا می‌نامند؛ بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین عضو آن کیریوینا است و از دیگر جزایر مسکونی می‌توان به کایلوینا، واکوتا و کیتاوا اشاره کرد. این مردم در جریان پژوهش‌های میدانی برونیسلاو مالینوفسکی، انسان‌شناس، در دوران جنگ جهانی اول در سطح بین‌المللی شناخته شدند؛ کتاب‌های او جامعه تروبریاند را به یکی از دقیق‌ترین فرهنگ‌های مطالعه‌شده جهان بدل کرد. شمار جمعیت آنان ده‌ها هزار نفر است که معمولاً بین حدود 12,000 تا 40,000 نفر برآورد می‌شود.

جامعه و کولا

جامعه تروبریاند مادرتبار است: تبار، عضویت در تبار و حقوق زمین از طریق خط مادری منتقل می‌شود، و فرد به خویشاوندان مادری خود تعلق دارد نه پدری. این مردم به دو نهاد شهره‌اند. نخست کشت یام است که با مهارت بسیار انجام می‌شود و در خانه‌های یام آراسته به نمایش گذاشته می‌شود؛ در آنجا یام مازاد، به همان اندازه که خوراک است، شکلی از ثروت، پرستیژ و تعهد اجتماعی است. دوم حلقه کولا است، شبکه گسترده‌ای از مبادلات تشریفاتی که جزایر بسیاری را در بر می‌گیرد و در آن مردان با سفرهای دریایی به مبادله دو نوع ارزش‌مند می‌پردازند: گردنبندهای قرمز از دیسک‌های صدف (soulava) که در یک جهت حلقه می‌چرخند، و دستبندهای سفید صدفی (mwali) که در جهت مخالف جابه‌جا می‌شوند. این اشیا کاربرد عملی اندکی دارند؛ گردش آنها شهرت، اتحاد و شراکت‌های مادام‌العمر می‌سازد.

فرهنگ و زندگی روزمره

مردم این جزایر در کنار باغداری یام، در دریاچه و صخره‌های مرجانی ماهیگیری می‌کنند و خوک نگه می‌دارند و به حکاکی و ساخت قایق شهرت دارند. جادو و آیین‌ها با باغداری، ماهیگیری، ساخت قایق و سفرهای کولا همراه‌اند و متخصصان این افسون‌ها جایگاه قابل توجهی دارند. مطالعات مالینوفسکی درباره خواستگاری و جنسیت در تروبریاند، این جزایر را در نوشته‌های غربی به شهرتی عاشقانه رساند، هرچند این روایات به دورانی خاص از قوم‌نگاری تعلق دارند و باید با احتیاط خوانده شوند. مسیحیت از آن زمان گسترش یافته و در کنار باورهای کهن و آیین‌های پیچیده تدفین همزیستی دارد.

ظاهر و آرایش

مردم جزایر تروبریاند ملانزیایی‌هایی تیره‌پوست با موهایی تیره و اغلب به‌شدت فرفری‌اند. در جشن‌ها و مراسم آیینی، زنان دامن‌های کوتاهی از الیاف خردشده و رنگ‌شده موز یا پاندانوس (doba) می‌پوشند، در حالی که هر دو جنس خود را با گردنبندهای دیسکی صدفی، دستبندهای صدفی، گل، برگ‌های معطر، رنگ صورت و بدن و شانه‌ها می‌آرایند؛ زیورآلات رقص و جشن.