زنی از آنگو، مرجع فنوتیپ

اروتیک آنگو

زبان

حدود دوازده زبان آنگانی، از جمله منیا، همتای، باروئیا، سیمباری، یاگویا و آنکاو (آنگانی، معمولاً در ترانس گینه نو طبقه‌بندی می‌شود)

دین

عمدتاً مسیحی، با ماندگاری باورهای کهن‌تر دربارهٔ ارواح و جادوگری

منطقه

ملانزی

درباره آنگو

مردم Angu که در ادبیات قوم‌نگاری بیشتر Anga نوشته می‌شوند، مردم کوهستان‌نشین سلسله‌کوه‌های پرشیب، سرد و پوشیده از ابر هستند که در آن استان‌های Morobe و Eastern Highlands و Gulf در پاپوآ گینه نو به هم می‌رسند. آنچه آنان را به هم پیوند می‌دهد یک روستا یا یک زعامت قبیله‌ای واحد نیست، بلکه خانواده‌ای زبانی مشترک، شیوه‌ای همگانی در کار سخت روی زمین کوهستانی، و شهرتی دیرینه نزد بیگانگان است. کارگران معادن طلا، بازرگانان ساحلی و مأموران استعماری آنان را Kukukuku می‌نامیدند، نامی که دهه‌ها در نشریات باقی ماند و امروزه بسیاری از مردم Angu آن را توهین می‌دانند.

خانوادهٔ زبانی Angan دربرگیرندهٔ نزدیک به دوازده زبان است، از جمله: Menya، Hamtai، Baruya، Simbari، Yagwoia و Ankave. زبان‌شناسان معمولاً آن را در گروه بزرگ Trans-New Guinea جای می‌دهند، اما این زبان‌ها به‌روشنی از زبان‌های آوسترونزی دره Markham در پایین‌دست و از زبان‌های مرتفعات در شمال متمایزند. زندگی سیاسی محلی بود و بر پایهٔ تبارها و گروه‌های خویشاوندی استوار بود، نه بر زعیمی که بر همه حکم براند. جوامع کوچک بودند و در امتداد تپه‌ها و سرچشمه‌های رودخانه‌ها پراکنده بودند و از باغ‌های سیب‌زمینی شیرین، خوک، شکار و تجارت زندگی می‌کردند.

رابطهٔ تاریخی‌شان با جهان بیرون بر محور طلا می‌چرخید. هنگامی که جویندگان طلا در دهه‌های 1920 و 1930 به میدان‌های Wau و Bulolo رخنه کردند، درگیری با جنگاوران Angu به بخشی از فولکلور استعماری بدل شد. دولت استرالیا تا حدود سال 1950 پست دائمی در Menyamya برپا نکرد. پس از آن مبلغان مسیحی آمدند و امروز بیشتر مردم Angu مسیحی‌اند، هرچند باورهای کهن دربارهٔ ارواح و جادو از میان نرفته‌اند.

چند رسم، آنگو را از دیگران متمایز می‌کند. در اطراف Aseki، پیکر درگذشتگان محترم زمانی با دود خشک می‌شد، با اُخرای سرخ پوشانده می‌شد و در پناهگاه‌های صخره‌ای بالای روستا قرار داده می‌شد که برخی از آن‌ها هنوز دیده می‌شود. نزد Baruya، شمش‌های نمک که از خاکستر گیاهی کشت‌شده ساخته می‌شد در مسیرهای تجاری جابه‌جا می‌شد و تقریباً مانند پول به کار می‌رفت. در بسیاری از گروه‌های Angu، پسران مراحل طولانی تشرف را می‌گذراندند که آنان را از مادرانشان جدا می‌کرد و به مرد بدل می‌ساخت. این نظام انسان‌شناسانی چون Maurice Godelier و Gilbert Herdt را به دهه‌ها کار میدانی کشاند. شنل پوست درخت که در برابر باران و سرمای کوهستان پوشیده می‌شود، همچنان مشهورترین پوشاک Angu است.

گروه‌های قومی مرتبط

گروه‌هایی که با آنگو در سرزمین اصلی، منطقه، زبان یا سنت دینی مشترک‌اند. این گروه‌ها نامزدهای محتمل برای مرجع تطبیقی فنوتیپ هستند.

فنوتیپ‌های معمول: آنگو

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

پوست قهوه‌ای تیره و موی مشکی فرفری فشرده؛ روایت‌های دوره گشت‌ها و نگاشته‌های قوم‌نگارانه اغلب آنگو را کوتاه‌قد و با اندامی فشرده توصیف می‌کنند. لباس سنتی بیشتر حول یک شنل از پوست درخت کوبیده‌شده که روی شانه‌ها پوشیده می‌شود می‌چرخد، مردان پیش‌بند یا دامن از علف یا نی می‌پوشند و زنان دامن‌های الیافی. مردان به‌طور سنتی کمان و تیر حمل می‌کردند. پوشش روزمره امروزه بیشتر لباس غربی است و لباس سنتی برای مراسم و رویدادهای فرهنگی نگه داشته می‌شود.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره آنگو

آنگو به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی آنگو حدود دوازده زبان آنگانی، از جمله منیا، همتای، باروئیا، سیمباری، یاگویا و آنکاو (آنگانی، معمولاً در ترانس گینه نو طبقه‌بندی می‌شود) است.

آنگو پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان آنگو عمدتاً مسیحی، با ماندگاری باورهای کهن‌تر دربارهٔ ارواح و جادوگری است.