اروتیک مسلمانان نپالی

نپال را کشوری هندو و بودایی تصویر می‌کنند، و این تصویر حدود یک شهروند از هر بیست نفر را نادیده می‌گیرد. شمار مسلمانان نپالی نزدیک به یک میلیون و نیم است. آنان بیشتر یک جامعهٔ واحد نیستند تا چند جامعه، که هر کدام از راهی متفاوت آمده و با همراهانی متفاوت زیسته‌اند. آنچه آنان را به هم پیوند می‌دهد خود ایمان و موقعیت مشترک اقلیت در کشوری است که تا سال 2006 خود را پادشاهی هندو می‌نامید. همچنین تجربهٔ مشترکشان این است که در کشوری که بسیاری از خانواده‌هایشان قرن‌ها در آن زیسته‌اند، غریبه پنداشته می‌شوند.

بیشترشان در تِرای زندگی می‌کنند، دشت هموار جنوبی در امتداد مرز هند، با جمعیت‌های بزرگ در ناحیه‌هایی چون راوتهات، بانکه، کاپیلوستو، پارسا و بارا. در اینجا مسلمانان روستاها، بازارها و بخش عمدهٔ فرهنگ روزمرهٔ خود را با همسایگان هندوی مادهسی‌شان شریک‌اند. در خانه به میتیلی، بوجپوری یا آوادهی سخن می‌گویند، همان زبان‌هایی که همسایگانشان به آن سخن می‌گویند، در حالی که اردو خطبه‌ها، شعر و درس‌های مدرسهٔ دینی را در خود دارد. مرز باز شکل زندگی را می‌سازد و ازدواج‌ها، پیوندهای خانوادگی و آموزش دینی به‌آسانی تا بیهار و اوتار پرادش امتداد می‌یابند. این جامعه گروه‌های شغلی موروثی خود را دارد، از جمله انصاری‌ها که از نظر تاریخی بافنده بوده‌اند و دهونیاها که پنبه‌زن بوده‌اند. در سیاست، مسلمانان تِرای ناچار بوده‌اند برای خود جایی درون جنبش مادهسی ادعا کنند و در عین حال خواستار شناخته شدن به‌عنوان جدا از آن باشند.

تپه‌ها داستان دیگری دارند. چوراوته نام خود را از چورا گرفته‌اند، یعنی النگوهایی که نیاکانشان از روستایی به روستای دیگر می‌فروختند، و در ناحیه‌هایی چون گورکا، تاناهون و کاسکی ساکن شدند. آنان نپالی را زبان مادری خود می‌دانند و بخش عمدهٔ زندگی تپه‌نشینان را پذیرفته‌اند. کاتماندو قدیمی‌ترین جامعهٔ شهری را در خود دارد که از بازرگانان کشمیری نسب می‌برد و در اواخر قرن پانزدهم در دورهٔ پادشاهان مالا به آنان خوشامد گفته شد. مسجد تکیهٔ کشمیری هنوز در مرکز شهر پابرجاست. دایرهٔ کوچکی از مسلمانان تبتی که ریشه در تجارت قدیمی لهاسا دارند، تصویر را کامل می‌کند.

تاریخ همیشه سخاوتمند نبوده است. قانون حقوقی مولوکی عین در سال 1854 مسلمانان را در نظام طبقاتی میان گروه‌هایی قرار داد که نمی‌شد از دستشان آب پذیرفت. این رتبه‌بندی سال‌ها پس از آنکه بازنگری سال 1963 آن را از قانون حذف کرد، در عادت‌های اجتماعی باقی ماند. کاتماندو همچنین تبعیدی مشهوری را پناه داد: بیگم حضرت محل از اوده، رهبر قیام 1857 علیه حکومت بریتانیا، که به نپال گریخت و نزدیک جامع مسجد به خاک سپرده شد. قانون اساسی 2015 یک کمیسیون مسلمانان را به‌عنوان یکی از نهادهای قانون اساسی آن ایجاد کرد. زندگی دینی در اکثریت قاطع سنی است و نمازهای جمعه، روزه ماه رمضان و دو عید ریتم سال را تعیین می‌کنند.