اروتیک نفتوحیم

نفتوحیم‌ها مردمی باستانی در مصر بودند که به احتمال زیاد در هزاره اول پیش از میلاد یا پیش از آن در دلتای نیل زندگی می‌کردند. آنان تنها از طریق کتاب مقدس عبری شناخته می‌شوند. آنها مدت‌ها پیش در جمعیت عمومی مصر ادغام شدند و هیچ سندی به نام خودشان باقی نمانده است. نام ایشان در جدول ملل در سفر پیدایش باب دهم آمده که در کتاب اول تواریخ باب اول تکرار شده است. این جدول بیش از آنکه تاریخ باشد، نقشه‌ای است که به صورت شجره‌نامه ترسیم شده است. میصرایم صرفاً نام عبری مصر است و پسرانش مردمانی هستند که نویسندگان کتاب مقدس آنان را به آن پیوند داده‌اند: لودیم، عنامیم، لهابیم، نفتوحیم، فتروسیم، کسلوحیم و کفتوریم. کسلوحیم به عنوان منشأ فلسطینیان ذکر شده‌اند. برخی از این مردمان را می‌توان مشخص کرد. فتروسیم مردم فتروس، یعنی مصر علیا هستند، نامی که از یک عبارت مصری برای سرزمین جنوبی ساخته شده است. نفتوحیم درست در کنار آنان در فهرست آمده‌اند و این جفت شدن بهترین سرنخی است که کسی دارد: اگر یکی از این دو نام جنوب را نشان می‌دهد، آن دیگری به احتمال زیاد شمال را نشان می‌دهد.

دو قرائت از این نام در یک جهت اشاره دارند. قرائت نخست آن را نسخه عبری عبارتی مصری می‌داند به معنای سرزمین شمالی، یا مردم دلتا، با افزودن پسوند جمع عبری. قرائت دوم در آن نام بتاح، خدای آفریننده منف، شهر سلطنتی کهن در نزدیکی نقطه‌ای که نیل به شاخه‌های خود تقسیم می‌شود، را می‌شنود. بر این اساس آنان مردم بتاح می‌بودند. هیچ‌یک از این دو قرائت قطعی نیست. اگر هر یک درست باشد، نفتوحیم‌ها مصری زیرین بوده‌اند. آنان به زبان مصری سخن می‌گفتند، زبانی آفروآسیایی از دره نیل، خدایان مصری را می‌پرستیدند و در سرزمینی هموار و مرطوب از نیزارهای پاپیروس، چراگاه‌های دام، تاکستان‌ها و شهرهای رودخانه‌ای زندگی می‌کردند. مصر زیرین تاج قرمز خاص خود و الههٔ کبرا، واجت، را داشت. حتی پس از یکپارچه شدن کشور، فرعون‌ها به عنوان پادشاهان دو سرزمین حکومت می‌کردند، یادآوری اینکه شمال هرگز دقیقاً همان مکان جنوب نبود. یوسفوس که در قرن اول میلادی می‌نوشت، اعتراف کرد که درباره بیشتر پسران میصرایم چیزی جز نامشان نمی‌دانست. وضع امروز تقریباً همان است. نفتوحیم‌ها به عنوان رشته‌ای از شجره‌نامه که کنیسه‌ها هر سال همراه با فصل نوح از سفر پیدایش با صدای بلند می‌خوانند، و به عنوان معمایی کوچک برای مصرشناسان و پژوهشگران کتاب مقدس، همچنان زنده‌اند. اگر قرائت دلتا درست باشد، نسل‌های آنان بخشی از آن خط بلند به سمت مردمی هستند که امروز در دلتا کشاورزی می‌کنند و زندگی می‌کنند.