اروتیک کرکو

کارکو مردمی کوهستانی در کوه‌های نوبا در کردوفان جنوبی، سودان هستند. آنان یکی از ده‌ها جامعه‌ای‌اند که بیگانگان همه را زیر یک واژه، یعنی نوبا، گرد هم می‌آورند. در میان این برچسب، زبانشان است که آنان را متمایز می‌کند. کارکو به گروه نوبایی تپه‌ای تعلق دارد، از این رو گویشورانشان کمتر با بیشتر همسایگان کوهستانی‌شان پیوند دارند تا با زبان‌های نوبایی دره نیل. همین خانواده زبانی، نوبایی کهن را پدید آورد، زبان مکتوب پادشاهی‌های مسیحی قرون وسطا در کنار رود. در این کوه‌ها چندین خانواده زبانی بی‌ارتباط با یکدیگر کنار هم زیسته‌اند، پس پیوند داشتن با مردمی رودنشین که صدها مایل به شمال زندگی می‌کنند، نشانه‌ای واقعی از هویت است. زبان‌شناسان این را نشانه‌ای می‌دانند که گویشوران نوبایی مدت‌ها پیش به سوی غرب و به کردوفان مهاجرت کرده‌اند، هرچند هنوز بر سر زمان آن بحث می‌کنند. جوامع کارکو در بخش شمالی این رشته‌کوه، نزدیک شهر دیلینگ زندگی می‌کنند. بیشتر گویشوران نوبایی تپه‌ای در این منطقه‌اند، از جمله گروه‌های خویشاوندی چون دیلینگ، غولفان و والی. مانند بیشتر نوبایی‌ها، کارکو نیز مدت‌ها ذرت دانه‌ریز کشت کرده و بر دامنه‌ها و در دشت‌های پایین‌تر دام نگه داشته است. کارکو زبانی است که در خانه به آن سخن گفته می‌شود. عربی سودانی زبان مدرسه، بازار و دولت است و فشار پیوسته‌ای بر این زبان کوچک‌تر وارد می‌کند.

بیشتر کارکو مسلمان‌اند و اسلام ریتم سال را تعیین می‌کند: نماز جمعه، روزه ماه رمضان، دو عید، و عروسی‌ها و تشییع‌ها به شیوه اسلامی برگزار می‌شوند. تاریخ آنان بیشتر تاریخ تپه‌های شمالی است. برای قرن‌ها، کوهستان پناهگاهی در برابر برده‌ربایان دشت‌های اطراف بود و این یورش‌ها در قرن نوزدهم، در دوران حکومت ترک و مصر، ادامه یافت. در دوران فرمانروایی بریتانیا، مقامات سیاستی جداگانه به نام «سیاست نوبا» را اجرا کردند که هدفش محدود کردن نفوذ عربی و اسلامی در تپه‌ها بود، با نتایجی ناهموار. در جریان جنگ داخلی سال‌های 1983 تا 2005، کوه‌های نوبا به خط مقدم جنگ تبدیل شدند و کمپین‌های دولت در اوایل دهه 1990 شمار زیادی از نوبایی‌ها را از روستاهایشان راند. نبردها در سال 2011 به کردوفان جنوبی بازگشتند. جنگی که در 2023 آغاز شد بار دیگر جاده‌ها و تدارکات را در سراسر ایالت قطع کرده است. درباره کارکو به‌ویژه کم نوشته شده است. بیشتر آنچه وجود دارد از زبان‌شناسان یا از روایت‌های عمومی درباره نوبا آمده است. این بیش از آنکه درباره میزان دانستنی‌ها بگوید، درباره کسانی است که نوشته‌اند.