اروتیک گاله‌ها

گاله نامی است که همزمان روی دو سطح کار می‌کند. در ارتفاعات منطقه‌ی شمالی ناحیه‌ی گورکا در مرکز نپال، خانواده‌های گاله مردمی هستند که می‌توان آن‌ها را شناخت، با زبانی ویژه‌ی خود و خاطره‌ای بلندمدت از این‌که روزگاری فرمانروا بوده‌اند. در میان گورونگ‌ها، گاله یکی از چهار طایفه‌ی ارشد، یعنی char jat، نیز هست. بسیاری از گاله‌ها بدون تردید خود را گورونگ می‌نامند، در حالی که برخی دیگر برای هویت جداگانه‌ی گاله استدلال می‌کنند. خاطره‌ی حکومت از تاریخ واقعی برمی‌خیزد. پیش از آن‌که سلسله‌ی شاه در قرن شانزدهم گورکا را تصرف کند، سران گاله قلمروهای کوچکی را در تپه‌های گورکا و لامجونگ در اختیار داشتند. گورکا بعدها پایگاهی شد که شاهان از آن‌جا دره‌هایی را فتح کردند که امروز نپال را می‌سازند، و سنت محلی هنوز از پادشاهان گاله یا راجاهایی سخن می‌گوید که شاهان آن‌ها را کنار زده بودند. زبان گاله به خانواده‌ی سینو-تبتی تعلق دارد، اما زبان‌شناسان هرگز بر سر جایگاه دقیق آن توافق نکرده‌اند. این زبان معمولاً در کنار زبان‌های تامانگی بحث می‌شود، که شامل گورونگ و تامانگ‌اند، بی‌آن‌که به‌طور مرتب در میان آن‌ها جای گیرد. گویش‌های شمالی، جنوبی و کوتانگ را دارد، و کوتانگ در بالادست دره‌ی بودی گاندکی به سوی نوبری تکلم می‌شود. این زبان زمین از دست می‌دهد: نپالی زبان مدرسه، دولت و تجارت است و بسیاری از خانوارهای گاله اکنون در خانه گورونگ یا نپالی صحبت می‌کنند.

زندگی مذهبی به سمت بودیسم گرایش دارد و در روستاهای بالادست دره‌ی بودی گاندکی، که دیرهای بودایی و پرچم‌های دعا در امتداد مسیر دیده می‌شوند، بیشترین شباهت را به عمل تبتی دارد. این بودیسم بر روی شیوه‌های شامانی و اجدادی کهن‌تر قرار گرفته است، همراه با برخی آیین‌های هندویی که از فرهنگ گسترده‌تر تپه‌ها برگرفته شده‌اند. سپس نوبت سربازی است. مانند همسایگان گورونگ خود، مردان گاله نسل‌ها در هنگ‌های گورکای ارتش‌های بریتانیا و هند خدمت کرده‌اند و مستمری‌ها و دستمزدهای خارجی مدت‌هاست اقتصاد روستاهایی مانند بارپاک را شکل داده‌اند. گاجه گاله که در بارپاک به دنیا آمد، در سال 1943 در برمه صلیب ویکتوریا را به دست آورد. بارپاک در آوریل 2015 به دلیلی تیره‌تر شناخته شد، زمانی که زلزله‌ی گورکا با مرکزی نزدیک به آن رخ داد و بیشتر خانه‌های روستا را ویران کرد. به آرامی بازسازی شد. امروز خانواده‌هایش، مانند خانواده‌های گاله در سراسر منطقه، زندگی خود را میان تپه‌ها، کاتماندو و مشاغل خارج از کشور تقسیم می‌کنند.