اروتیک ولاخ‌های چیشین

ولاخ‌های سیشین ملتی با پرچم یا زبان مستقل نیستند. آنان مردم لبه غربی سیلزیای سیشین‌اند، در پای‌کوه‌ها و دره‌های کوه‌های بسکید در اطراف Frýdek در جمهوری چک. شیوه زندگی آنان به شبانان ولاخ بازمی‌گردد که تقریباً میان قرن پانزدهم و هفدهم در امتداد کمان کارپات جابه‌جا شدند. این نام نشان‌دهندهٔ میراث است نه ملیت. قوم‌نگاران آنان را از لاخ‌های دشت‌های شمالی و از کوهستانیان اطراف Jablunkov در شرق جدا می‌کنند، که برای منطقه‌ای به این کوچکی نقشه‌ای بسیار ظریف است.

ولاخ در آغاز واژه‌ای اسلاوی برای مردمانی بود که به زبان‌های رومی سخن می‌گفتند. با این حال، هنگامی که شبانان به سیلزیا رسیدند، بیش از آنکه خاستگاه را توصیف کند، شیوهٔ امرار معاش را وصف می‌کرد. هر زبان رومی که مهاجران نخست با خود داشتند، در طول مسیر جای خود را به گویش‌های اسلاوی داده بود. آنچه باقی ماند، نظام دامداری و واژه‌هایی بود که همراه آن آمده بود: bača که اردوگاه تابستانی گوسفندان را اداره می‌کرد، salaš که در آن میش‌ها دوشیده و پنیر ساخته می‌شد، و نام تپه‌هایی چون grúň و kyčera. روستاهایی که بر پایهٔ حقوق والاشی بنیان گرفته بودند، معمولاً به ارباب خود با گوسفند و پنیر پرداخت می‌کردند و ممکن بود موظف به نگهبانی در کوهستان باشند. در آغاز، این قرارداد آنان را آزادتر از رعایای دشت‌ها می‌کرد. valaška، تبری شبانی با دستهٔ بلند، به نماد آن زندگی بدل شد و هنوز در گروه‌های فولکلور دیده می‌شود.

زبان روزمره بر خط مرزی قرار دارد. گویش‌های محلی لاخ و سیلزیای سیشین، پلی میان چکی و لهستانی می‌سازند. رود Ostravice که قرن‌ها مرز میان سیلزیا و موراوی بود، میان دو شهر دوقلوی Frýdek و Místek جریان دارد. در کرانهٔ دورتر، والاشی موراوی قرار دارد، منطقه‌ای بزرگ‌تر با همان ریشه‌های دامداری. ایمان نیز از خطوط کهن پیروی می‌کند. بازیلیکای Frýdek از دیرباز زائران کاتولیک را جذب کرده است، در حالی که سیلزیای سیشین به‌طور کلی به جماعات لوتری شناخته می‌شود که از جنبش ضداصلاحات هابسبورگی جان به در بردند.

صنعت از قرن نوزدهم به بعد تپه‌ها را دگرگون کرد، زیرا معادن زغال‌سنگ اطراف Ostrava و کارخانه‌های آهن در Třinec روستاییان را به آسیاب‌ها و معادن کشاندند. سپس در سال 1920 سیلزیای سیشین میان چکسلواکی و لهستان تقسیم شد و هویت محلی به مسئله‌ای سیاسی بدل گشت. منطقهٔ Frýdek به سمت چک رفت و فرزندان شبانان آن اکنون شهروندان چک‌اند که زندگی کاملاً مدرنی دارند. فرهنگ کهن‌تر در نام‌های جغرافیایی، پنیر گوسفندی، جامه‌های جشن و غرور منطقه‌ای باقی مانده که از بیشتر گله‌ها دوام آورده است.