اروتیک بهنداری

بهانداری‌ها نخست با یک درخت شناخته می‌شوند. نسل‌ها، مردان این جامعه در امتداد ساحل کونکان هند از درخت نارگیل و دیگر نخل‌ها بالا می‌رفتند. آن‌ها دم گل‌ها را می‌بریدند و شیره‌ای را که ظرف چند ساعت به تودی تبدیل می‌شود جمع می‌کردند؛ تودی، شراب ترش نخل در روستاهای ساحلی است، یا شیره به دستگاه تقطیر می‌رفت تا نوشیدنی قوی‌تری تولید شود. شیره‌گیرها صبح و عصر روی همان درختان کار می‌کردند. این حرفه، بیش از هر ناحیه یا گویش خاصی، معنای نامی بود که همسایگان به آن می‌دادند. همچنین بهانداری‌ها را در نظام طبقاتی‌ای جا داد که به کارشان وابسته بود و در عین حال آن‌ها را در رتبه‌ای پایین قرار می‌داد. امروز این جامعه در سواحل غربی زندگی می‌کند، از منطقه بمبئی تا راتناگیری و سیندودورگ، تا گوا و لبه ساحلی شمال کارناتاکا. این جامعه در فهرست «سایر طبقات عقب‌مانده» (OBC) ثبت شده است و امروز خانواده‌های بسیار کمتری نسبت به گذشته از نخل‌ها شیره می‌گیرند.

زبان از نقشه پیروی می‌کند نه از طبقه. خانواده‌های بهانداری در ماهاراشترا به زبان مراتی سخن می‌گویند، که اغلب گویش مالوانی جنوب کونکان است. در گوا زبان روزمره کونکانی است، هرچند مراتی مدت‌ها زبان معابد هندو و چاپ بوده است. در آن سوی مرز کارناتاکا، کانادا نیز به این مجموعه می‌پیوندد. همه این زبان‌ها به جز کانادا هندوآریایی‌اند و گذار از یکی به دیگری روستا به روستا رخ می‌دهد. این جامعه هندو است و ایمان آن محلی و کاربردی است: خدایان خانوادگی خانه، نگهبانان روستا مانند راوالناث و ساتری، و سالی که با جشن گانش چاتورتی و جشن بهاری شیمگا، که در گوا شیگمو نامیده می‌شود، سامان می‌یابد.

ساحل آنان را هم جنگجو ساخت، نه فقط شیره‌گیر. ناوگان‌های مراتا در قرن‌های هفدهم و هجدهم خدمه خود را از طبقات دریانورد برگزیدند که بهانداری‌ها نیز در میان آن‌ها بودند، و شرکت هند شرقی انگلیس شبه‌نظامیانی بهانداری گرد آورد تا به حفظ بمبئی در دوران نخست کمک کنند. این سابقه در قرن بیستم به مایه افتخار تبدیل شد. انجمن‌های طبقاتی خواستار آموزش، مشاغل دولتی و جایگاه بالاتر شدند، در حالی که منع مصرف مشروبات الکلی در ایالت بمبئی بخشی از تجارت تودی را که نسل‌ها خانواده‌ها را تأمین می‌کرد از میان برد. در گوا، جایی که بهانداری‌ها از بزرگ‌ترین جوامع هندو هستند، «بهانداری سامَج» یک بلوک سیاسی است که احزاب آشکارا با آن هم‌پیمانی می‌کنند. یک هشدار برای خوانندگان: این نام یکتا نیست. بهانداری در اُدیشا نیز یک طبقه آرایشگر است و در نپال یک نام خانوادگی رایج، و هیچ‌یک با جامعه کونکان ارتباطی ندارد.