زنی از بسرمیان‌ها، مرجع فنوتیپ

اروتیک بسرمیان‌ها

زبان

بسرمیان، گویشی متمایز از اودمورتی (اورالی، شاخه پرمی) با تأثیر ترکی؛ روسی را تقریباً همه به کار می‌برند.

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های اورالی

دین

مسیحیت ارتدوکس روسی، در کنار آیین‌های روستایی و نیاکانی پیش از مسیحیت که حفظ شده‌اند؛ از نام قومی، دوره‌ای مسلمان استنباط می‌شود.

درباره بسرمیان‌ها

بسرمن‌ها نامی دارند که به معنای «مسلمان» است و زبانی که چنین معنایی ندارد. این را معمای اصلی بدانید: چند هزار نفر در شمال غرب اودمورتیا در روسیه که به گونه‌ای از زبان اودمورت سخن می‌گویند، نزدیک به سه قرن به آیین ارتدکس غسل تعمید داده شده‌اند، و با واژه‌ای شناخته می‌شوند، بسرمن، که روسی کهن برای مسلمانان به کار می‌برد و با واژهٔ مسلمان ریشهٔ مشترک دارد. نام خودشان بسرمان است. اینکه از کجا آمده‌اند هرگز روشن نشده است. یک روایت آنان را اودمورت‌هایی می‌داند که آن‌قدر زیر حکومت بلغارهای ولگا و سپس تاتارهای قازان زیستند که اسلام را پذیرفتند و لهجهٔ ترکی یافتند، پیش از آنکه از هر دو فاصله بگیرند. روایت دیگر آنان را مهاجرانی بلغار یا چوواش می‌داند که زبان خود را رها کردند و بقیهٔ چیزها را نگه داشتند. گفتارشان بحث را پایان نمی‌دهد بلکه آن را دامن می‌زند: در بنیاد خود پرمی است، آن‌قدر به اودمورت نزدیک که زبان‌شناسان آن را لهجه‌ای از آن می‌شمارند، اما الگوهای آوایی و واژه‌های قرضی از همسایگان ترک‌زبان دارد که اودمورت معمولی ندارد.

زیستگاهشان درهٔ چپتسا است، روستاهایی در بخش‌های یوکامنسکی، گلازوفسکی، یارسکی و بالزینسکی نزدیک مرز استان کیروف. سرزمین چاودار و جو دوسر و کتان، جنگل آمیخته، زمستان‌های طولانی و سکونتگاه‌های کوچکی که معمولاً با همسایگان اودمورت و روس مشترک‌اند. ارتدکسی در اینجا واقعی است، و آنچه پیش از آن بوده نیز چنین است: نذورات روستایی، آیین‌های نیاکان و مراسم فصلی که منطق درونی خود را حفظ می‌کنند در حالی که بر تقویم کلیسا جای گرفته‌اند. دو چیز این گروه را در نگاه نخست متمایز می‌کند. نخست کاشپو است، سرپوش بلند زنانه که بر قابی از پوست درخت توس ساخته می‌شود، با پارچه روکش می‌شود و سکه‌هایی از آن می‌آویزند، گونه‌ای ولگایی و نه اودمورتی، و قوی‌ترین استدلال مادی به سود نظریهٔ بلغاری. دوم کرز بسرمنی است، چندصدایی زنانهٔ بی‌کلامی که پیرامون نتی کشیده بداهه‌پردازی می‌کند، با گرهی در صدا که نت‌نویسی آن را ثبت نمی‌کند. سرشماری داستان تلخ‌تری را بازگو می‌کند. در 1926 حدود ده هزار نفر شمرده شدند، و پس از آن این مقوله در سراسر دورهٔ شوروی ناپدید شد و در اودمورت‌ها ادغام گردید. هنگامی که در 2002 بازگردانده شد، حدود سه هزار نفر ثبت شد، و شمارش‌های اخیر باز هم کمتر است. به رسمیت شناخته شدن رسمی آنان به‌عنوان یکی از مردمان بومی کم‌شمار روسیه نیز در همان سال‌ها رخ داد، که اندکی حمایت و ناهمخوانی ویژه‌ای به همراه دارد: اکنون اسناد اداری وجود دارد، و روستاها در حال خالی شدن‌اند.

فنوتیپ‌های معمول: بسرمیان‌ها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

رنگ پوست از روشن تا کمی زیتونی است، موی سر از بلوند تیره تا قهوه‌ای متغیر است و چشم‌ها معمولاً خاکستری، آبی یا قهوه‌ای‌اند؛ قد متوسط است. ویژگی‌های چهره در محدوده‌ای قرار می‌گیرد که برای جمعیت‌های پرمی و ولگا ثبت شده است، به‌طور کلی اروپایی با صورتی نسبتاً پهن و نیم‌رخ صاف، و در برخی افراد با ردپاهای اندکی از آمیختگی اورالی. لباس سنتی زنان یک پیراهن بلند سفید است با پنل گلدوزی‌شده روی سینه، پیش‌بند، و kashpu، کلاهی بلند از پوست توس که با پارچه پوشانده شده و با سکه و مهره‌دوزی تزیین شده است، که همراه با زیورهای سینه‌ی سکه‌ای توسط زنان متأهل پوشیده می‌شود. لباس مردان ساده‌تر است: پیراهن کتانی که گشاد پوشیده می‌شود با کمربند بافته‌شده، و برای زمستان پوست گوسفند و نمد.

پرسش‌های متداول درباره بسرمیان‌ها

بسرمیان‌ها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی بسرمیان‌ها بسرمیان، گویشی متمایز از اودمورتی (اورالی، شاخه پرمی) با تأثیر ترکی؛ روسی را تقریباً همه به کار می‌برند. است.

بسرمیان‌ها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان بسرمیان‌ها مسیحیت ارتدوکس روسی، در کنار آیین‌های روستایی و نیاکانی پیش از مسیحیت که حفظ شده‌اند؛ از نام قومی، دوره‌ای مسلمان استنباط می‌شود. است.