اروتیک وارومونگو

وقتی در Tennant Creek بپرسید سرزمین زیر این شهر متعلق به کیست، پاسخ Warumungu است. نام خودِ آنها برای این مکان Jurnkkurakurr است و در گذر دوران خط تلگراف، هجوم جویندگان طلا و بزرگراه، مردم Warumungu هرگز از دانستنِ آن به‌عنوان سرزمین خود دست نکشیدند. آنان مردمی صحرانشین از منطقه Barkly در قلمرو شمالی هستند که سرزمینشان از تپه‌های کم‌ارتفاع و آبگاه‌های کم‌عمق اطراف شهر گسترده می‌شود و پیوندهای آیینی‌شان به سوی جنوب تا تخته‌سنگ‌های گرانیتی Karlu Karlu می‌رسد.

زبانشان که آن هم Warumungu نام دارد، به خانواده زبانی Pama-Nyungan تعلق دارد که بیشتر قاره را در بر می‌گیرد، هرچند تا حدی در درون این خانواده جدا ایستاده است. این زبان همچنین نزدیک یکی از قاطع‌ترین مرزهای زبانی استرالیا قرار دارد: زبان‌های Jingulu و Wambaya که درست در شمال و شمال‌شرق آن رایج‌اند، به خانواده‌ای کاملاً متفاوت تعلق دارند. گویشوران Warlpiri، Warlmanpa، Kaytetye و Alyawarr در غرب و جنوب زندگی می‌کنند و ازدواج، تجارت و آیین مدت‌هاست از این مرزها عبور کرده‌اند. در شهر، مردم اغلب به انگلیسی Wumpurrarni سخن می‌گویند که نام خود را از واژه‌ای در زبان Warumungu به معنای فرد بومی گرفته است. کامل‌ترین تسلط بر زبان Warumungu نزد گویشوران مسن‌تر است و یک مرکز زبانی محلی برای زنده نگه داشتن کاربرد آن تلاش می‌کند.

زندگی اجتماعی بر پایه دو نیم‌گروه پدری و هشت نام پوست استوار است که به هر فرد می‌گوید با چه کسی می‌تواند ازدواج کند، از چه کسی باید دوری کند و در آیین چه وظایفی دارد. پشت این نظام، رؤیای آفرینش (Dreaming) قرار دارد، یعنی قانونی که موجودات نیاکانی هنگام شکل‌دادن به سرزمین وضع کردند. مشهورترین آنها بیرون از جامعه، Wollunqua است، ماری غول‌پیکر که به یک آبگیر در سرزمین Warumungu پیوند دارد. Baldwin Spencer و Frank Gillen در سال 1901 آیین‌های آن را مشاهده کردند و روایت‌های آنها بعدها به نظریه‌های اروپاییان درباره منشأ دین خوراک داد. کلیساها همراه با سکونتگاه‌ها آمدند و اکنون بخشی از زندگی محلی نیز هستند. عزاداری شکل‌های سختگیرانه خاص خود را دارد: زنان داغدار به‌طور سنتی دوره‌های طولانی سکوت را رعایت می‌کردند و زنان Warumungu زبان اشاره‌ای پدید آوردند که می‌توانست یک گفتگوی کامل را در همین دوره‌ها منتقل کند.

قرن بیستم برای آنان دشوار بود. پس از یافتن طلا در نزدیکی Tennant Creek در دهه 1930، مقامات خانواده‌های Warumungu را از محل‌های حفاری طلا دور کردند، ابتدا به یک سکونتگاه در Phillip Creek و سپس در دهه 1950 به Warrabri که اکنون Ali Curung نام دارد، در سرزمین مردمی دیگر و بسیار دورتر در جنوب. بسیاری پیاده بازگشتند. وقتی آنان بر پایه قانون جدید حقوق زمین ادعای مالکیت سرزمین خود را مطرح کردند، دولت قلمرو به مبارزه با آن برخاست و این پرونده بسیار بیش از یک دهه به درازا کشید. بخش‌هایی از زمین‌های مورد ادعا از آن زمان بازپس داده شده‌اند. مرکز فرهنگی Nyinkka Nyunyu در شهر کنار محل مقدسی از بزمجه دم‌خاردار قرار دارد که بیانی روشن است از اینکه Tennant Creek هنوز سرزمین Warumungu است.