اروتیک باردی

مردم Bardi مردم ساحل‌نشین‌اند و تقریباً همه چیزی که آن‌ها را به‌عنوان یک گروه متمایز می‌کند، از خواندن دریا برمی‌آید. سرزمین آن‌ها نوک شمالی شبه‌جزیرهٔ Dampier در ایالت Kimberley استرالیای غربی است، در شمال Broome، جایی که صخره‌های سرخ به ماسه‌های سفید می‌رسند و جزر و مد King Sound می‌تواند بیش از ده متر جابه‌جا شود. دانستن زمان خشک شدن یک صخره، جریانی که به جزیرهٔ بعدی می‌رود و زمانی که لاک‌پشت‌ها چاق‌اند، هستهٔ دانش Bardi است. نزدیک‌ترین خویشاوندان آن‌ها مردم Jawi جزیرهٔ Sunday و مجمع‌الجزایر Buccaneer هستند و این دو اکنون چنان با هم وصلت کرده‌اند که معمولاً مانند یک پیکر عمل می‌کنند، یعنی Bardi Jawi. بیشتر آن‌ها در سه جامعه زندگی می‌کنند: One Arm Point (Ardyaloon)، Djarindjin و Lombadina.

Bardi به خانوادهٔ کوچک Nyulnyulan تعلق دارد، یکی از گروه‌های غیر Pama-Nyungan کیمبرلی، و هیچ پیوند اثبات‌پذیری با زبان‌هایی که بیشتر قارهٔ استرالیا را می‌پوشانند ندارد. Jawi آن‌قدر نزدیک است که لهجهٔ خواهرِ آن به‌شمار آید. تنها شماری اندک از بزرگ‌ترها هنوز Bardi را روان صحبت می‌کنند. گفت‌وگوی روزمره به انگلیسی بومیان استرالیا و Kriol است، که واژه‌های Bardi برای ماهی، جزر و مد، خویشاوندان و فصل‌ها در آن تنیده شده‌اند. خود تقویم Bardi است: شش فصل به‌جای چهار، از جمله Lalin، دورهٔ گرمای پیش از باران که در آن لاک‌پشت‌ها جفت‌گیری می‌کنند و شکارچیان به دنبال آن‌ها می‌روند.

غریبه‌ها با قایق آمدند. از دههٔ 1880s به بعد، قایق‌های صیادی مروارید مردان و زنان Bardi را به‌عنوان غواص و خدمه می‌بردند، اغلب با زور. سپس مبلغان مذهبی آمدند: یک مأموریت پروتستان در جزیرهٔ Sunday در سال 1899، و یک مأموریت کاتولیک در Lombadina در دههٔ 1910s. وقتی مأموریت جزیرهٔ Sunday در اوایل دههٔ 1960s بسته شد، مردمش به Derby منتقل شدند، شهری روی گل‌لای‌های جزر و مدی دور از صخره‌هایشان. در سال 1972 به خانه بازگشتند و One Arm Point را خودشان ساختند. دادگاه فدرال حق بومی Bardi Jawi بر زمین را در سال 2005 به رسمیت شناخت و آن را در تجدیدنظر در سال 2010 گسترش داد.

بیشتر Bardi مسیحی‌اند و بیشتر آن‌ها هم‌چنان به قانون پایبندند. پسران هنوز آیین تشرف را می‌گذرانند و ilma، چرخه‌های عمومی آواز و رقص که با نشان‌های چوبی و نخ‌های رنگی در دست اجرا می‌شوند، هنوز ساخته می‌شوند، اغلب از آوازهایی که گفته می‌شود در رؤیا رسیده‌اند. دو فن‌آوری کهن‌تر شایستهٔ شناخته‌شدن بیشترند. galwa کلکی از کنده‌های درخت حرای میخ‌کوب‌شده است که بر جریان‌های جزر و مدی میان جزایر سوار می‌شوند، نه این‌که در برابر آن‌ها پارو زده شود. Riji صدف‌های مروارید حک‌شده با خطوط درهم‌تنیده و آغشته به اُخرهٔ سرخ‌اند که مردان تشرف‌یافته به تن می‌کنند و زمانی تا دل صحرای درون‌سرزمین داد و ستد می‌شدند. امروز نگهبانان Bardi Jawi لاک‌پشت و گاوماهی را در منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ بومی که در سال 2013 اعلام شد پایش می‌کنند.