اروتیک بیدجیگال

بیدجیگال‌ها یکی از عشیره‌های حوضه سیدنی‌اند، گروهی کوچک از مالکان زمین که نامشان وزنی بسیار بیش از شمارشان داشت. پیش از ۱۷۸۸ سرزمینی که به سیدنی تبدیل شد در اختیار ده‌ها عشیره بود که هر یک به بخشی از رودخانه، پشته یا ساحل خود پیوند داشتند. بسیاری از نام‌هایشان به -gal ختم می‌شود که معمولاً به معنای مردم یک مکان مشخص فهمیده می‌شود. بیدجیگال‌ها به‌طور کلی جزو داروگ‌ها شمرده می‌شوند، یعنی گویشوران درون‌سرزمینی زبان سیدنی که لهجه ساحلی‌شان متعلق به عشیره‌های ایورا در اطراف بندرگاه بود. هنوز دقیقاً مشخص نیست سرزمین آنان کجا بوده است. برخی بازسازی‌ها آن را در پشته‌های جنگلی اطراف کسل هیل و بالکهام هیلز قرار می‌دهند و برخی دیگر آن را در امتداد رودخانه جورج و پس‌کرانه خلیج بوتنی. افسران بریتانیایی این نام را بیدیاگال و با املاهای دیگر ثبت کردند و مورخان ناگزیر شده‌اند نقشه را از همان تکه‌های پراکنده بازسازی کنند.

آنچه جایگاهی پایدار در تاریخ استرالیا برای بیدجیگال‌ها تضمین کرد پمولوی است. سندهای نخستین او را مردی از بیدجیگال‌ها معرفی می‌کنند و او بیش از یک دهه مقاومت مسلحانه در برابر مستعمره را رهبری کرد. در دسامبر ۱۷۹۰ جان مکینتایر، نگهبان شکار فرماندار آرتور فیلیپ، را با نیزه زد و فیلیپ با نخستین لشکرکشی تنبیهی مستعمره پاسخ داد که دست خالی بازگشت. در سراسر دهه ۱۷۹۰ پمولوی به مزرعه‌های تازه‌تأسیس اطراف پارامتا، تونگابی و رودخانه جورج یورش برد. در ۱۷۹۷ او در پارامتا چند بار تیر خورد و تحت نظارت نگهبانان قرار گرفت، سپس گریخت. در ۱۸۰۲ کشته شد و سرش نگه داشته شد و برای جوزف بنکس در انگلستان فرستاده شد. اکنون هیچ‌کس نمی‌داند سرش کجاست و بازماندگان و حامیانش همچنان خواستار بازگرداندن آن‌اند. پسرش تدبری چند سال دیگر نیز به نبرد ادامه داد.

هنگامی که آن جنگ به اوج رسید، عشیره پیش‌تر به شدت آسیب دیده بود. همه‌گیری آبله در ۱۷۸۹، حدود یک سال پس از پیاده‌شدن ناوگان نخست، عشیره‌های سیدنی را درنوردید و واگذاری زمین‌ها در کنار رودخانه‌ها بازماندگان را از آبراهه‌ها، دشت‌های گلی و جاهای ماهیگیری‌ای که زندگی‌شان بر آن‌ها بنا شده بود دور کرد.

امروز بازماندگان بیدجیگال بخشی از جامعه گسترده‌تر داروگ‌اند که دهه‌های اخیر را صرف بازیابی آنچه استعمار پراکنده بود کرده است. آنان دوباره زبان داروگ را از روی فهرست‌های واژگان استعماری و حافظه خانوادگی آموزش می‌دهند، خوش‌آمدگویی سرزمین را برگزار می‌کنند و برای دیده‌شدن نام‌های کهن عشیره‌ها در سراسر شهر تلاش می‌کنند. یک منطقه حفاظت‌شده جنگلی در ناحیه هیلز اکنون نام بیدجیگال را بر خود دارد و یکی از حومه‌های غرب سیدنی به نام پمولوی خوانده می‌شود.