اروتیک دارومبال

اگر در کرانه‌ی رودخانه‌ی راکهمپتون بایستید، بر سرزمین داروامبال هستید. داروامبال مردم بومی بخش پایین رودخانه‌ی فیتزروی و ساحل مرکزی کوئینزلند پیرامون خلیج کیپل‌اند. سرزمین ایشان از پهنه‌های گلی جزرومدی و حرای کنار دهانه‌ی رودخانه آغاز می‌شود، از کنار یپون به سوی خلیج شوالواتر بالا می‌رود و در درون کشور از جنگل‌های باز و تپه‌های کم‌ارتفاع می‌گذرد. آنچه ایشان را به عنوان یک ملت متمایز می‌کند، خود همان سرزمین است. آنان با رودخانه‌ها، سواحل، تالاب‌ها و تپه‌های خاصی پیوند دارند و این پیوند از راه خانواده‌ها منتقل می‌شود، نه از راه هیچ شهر یا نهاد خاصی.

آب شکل‌دهنده‌ی زندگی در اینجا بود. مصب و خلیج، ماهی و صدف و خرچنگ فراهم می‌کردند و تالاب‌های آب شیرین و جنگل‌های پشت ساحل، شکار و خوراکی‌های گیاهی. زبانشان که آن را داروامبال نیز می‌نامند به خانواده‌ی Pama-Nyungan تعلق دارد که بیشتر قاره را دربر می‌گیرد. زبان‌شناسان هرگز به توافق کامل نرسیده‌اند که این زبان در میان زبان‌های همسایگانش کجا جای می‌گیرد. گفتار روان در سده‌ی بیستم رو به خاموشی رفت. آنچه باقی مانده، بیشتر در فهرست واژگانی است که استعمارگران و پژوهشگران نخستین نوشته‌اند، و اکنون از تلاش‌ها برای بازگرداندن واژه‌های داروامبال به کاربرد در سلام‌ها، نام مکان‌ها و مراسم پشتیبانی می‌کند.

استعمار ضربه‌ای سخت و سریع زد. مهاجران در دهه‌ی ۱۸۵۰ مراتع گسترده‌ای را در حوضه‌ی فیتزروی به تصرف درآوردند و هجوم طلاجویان کانونا در سال ۱۸۵۸ راکهمپتون را تقریباً در یک شب به بندری پرمشغله بدل کرد. پلیس بومی، نیروی سواره‌ای که در سراسر کوئینزلند استعماری برای پاک‌سازی زمین‌هایی که مهاجران می‌خواستند از مردم بومی به کار گرفته می‌شد، در این منطقه فعالیت داشت و کشتارهایش در بیشتر موارد ثبت نشد و بی‌کیفر ماند. بعدها، بر پایه‌ی قوانین حمایتی کوئینزلند، بسیاری از خانواده‌ها از سرزمین خود به سکونتگاه‌های ویژه‌ی دولتی مانند وورابیندا برده شدند. این کار شبکه‌های خویشاوندی را از هم گسست، شبکه‌هایی که مردم نسل‌ها برای بازسازی‌شان کوشیدند. در دریا، وبابورا که مردمی جدا از داروامبال هستند، در آغاز سده‌ی بیستم یکسره از جزایر کیپل رانده شدند.

زندگی دینی امروز بیشتر مسیحی است، میراثی از دوران مأموریت‌ها و سکونتگاه‌های ویژه. این باور کنار فهم کهن‌تری از سرزمین قرار دارد که آن را دارای قانون، داستان‌ها و تعهدات خاص خود می‌داند. بیشتر مردم داروامبال اکنون در راکهمپتون، یپون و منطقه‌ی گسترده‌تر کاپریکورن زندگی می‌کنند. جایگاهشان به عنوان صاحبان سنتی زمین وزن حقوقی دارد: دادگاه فدرال حق بومی داروامبال را بر بخش‌هایی از سرزمینشان به رسمیت شناخته و یک شرکت اجتماعی آن را اداره می‌کند. برای بیشتر بازدیدکنندگان، خوش‌آمدگویی به سرزمین در یک رویداد محلی، نخستین جایی است که با هویت داروامبال، آن‌گونه که امروز زیسته می‌شود، آشنا می‌شوند.