اروتیک تینگیان‌ها

Tinguian که خود را Itneg می‌نامند، مردم استان Abra هستند؛ استانی محصور در خشکی که میان ساحل Ilocos و کوهستان بلند Cordillera در شمال Luzon در فیلیپین جای گرفته است. نام بیرونی معمولاً به واژه‌ای مالایی به معنای «بلند» ریشه داده می‌شود که نویسندگان اسپانیایی آن را بر ساکنان تپه‌ها اطلاق کردند. نام درونی به رود Tineg اشاره دارد که ارتفاعات شمالی استان را زهکشی می‌کند. جوامع کوچک‌تر به Ilocos Sur، Ilocos Norte، Kalinga و Apayao نیز گسترش می‌یابند. آنان معمولاً با دیگر مردمان Cordillera زیر چتر Igorot گروه‌بندی می‌شوند، اما کشاورزی برنج آبی در دره‌ها و قرن‌ها داد و ستد با ساحل، تاریخی متفاوت از بنیان‌گذاران تراس‌ها در عمق این رشته‌کوه به آنان بخشیده است.

هیچ زبان واحدی برای Tinguian وجود ندارد. معمولاً یازده زیرگروه نام برده می‌شود، از جمله Adasen، Banao، Binongan، Inlaud، Maeng، Masadiit و Moyadan، که بیشترشان گونه گفتاری ویژه خود را در شاخه شمال Luzon از خانواده Austronesian دارند. این زبان‌ها به زبان‌های Kalinga نزدیک‌ترند و تقریباً همه به Ilocano نیز سخن می‌گویند، زبان تجارت ساحلی که قرن‌ها جوامع Tinguian را در خود جذب کرده است. Inlaud در پایین دره Abra نخستین گروهی بودند که با دیگران ازدواج کردند، به آیین کاتولیک گرویدند و مانند همسایگان Ilocano خود لباس پوشیدند، و مرز میان Tinguian و Ilocano در شهرک‌های دره تا امروز نفوذپذیر مانده است.

امروز بیشتر Tinguian خود را کاتولیک یا پروتستان می‌دانند، اما دین کهن‌تری که مردم‌شناس آمریکایی Fay-Cooper Cole در سال‌های 1907 و 1908 ثبت کرد از میان نرفته است. این دین بر محور Kadaklan، خدای آسمان، و گروهی از ارواح می‌گردد که از طریق واسطه‌هایی خطاب می‌شوند که زن بودند و اغلب هنوز هستند. آیین‌های بزرگ به خانه کوچک ارواح به نام balaua و ریختن فراوان basi، شراب نیشکر منطقه، نیاز داشتند. در مراسم خاکسپاری، مرده روی صندلی و به حالت نشسته چند روز نگه داشته می‌شد، در حالی که خویشاوندان بر پیکر او سرود می‌خواندند. پیمان‌های صلح میان روستاها، که با ضیافت مهر می‌شدند و به دست خویشاوندان دارندگان پیمان اجرا می‌شدند، همان کاری را انجام می‌دادند که دادگاه‌ها در جاهای دیگر انجام می‌دهند.

تحول تندتر اخیر در سال 1973 رخ داد، زمانی که دولت Marcos امتیاز بهره‌برداری از چوب به مساحت حدود 200,000 هکتار در سراسر Abra و استان‌های همسایه را به شرکت Cellophil Resources Corporation واگذار کرد. روستاهای Tinguian شبکه پیمان‌های صلح را برای سازماندهی مقاومت در برابر آن دوباره زنده کردند و این نبرد به یکی از داستان‌های بنیادین جنبش بومیان Cordillera بدل شد. بافندگی با دستگاه بافت کمری هنوز در شهرک‌های Abra یک هنر زنده است و نقش‌های سنتی پتوها، از جمله گرداب‌ها و گل‌ها، همچنان تولید می‌شوند.