اروتیک ترناتی‌ها

ترناته آتشفشانی است که شهری دور دامنه‌اش پیچیده شده، و مردمی که نامشان را از آن گرفته‌اند بخش بیشتر یک هزاره را صرف تبدیل این موقعیت تنگ به اهرم قدرت کرده‌اند. این جزیره در نزدیکی ساحل غربی هالماهرا در استان مالوکوی شمالی اندونزی قرار دارد، با عرضی که به‌زحمت به 11 کیلومتر می‌رسد، و کوه گامالاما هنوز آن‌قدر فوران می‌کند که خاکستر روی رخت‌های شسته‌شده شکایتی روزمره است. آنچه این مکان را مهم کرد میخک بود. تا قرن هجدهم، ترناته و همسایگانش عملاً تنها منبع میخک روی زمین بودند و سلطان‌هایی که این محصول را در اختیار داشتند، نفوذی ساختند که سراسر مجمع‌الجزایر شرقی را دربر می‌گرفت. پرتغالی‌ها در سال 1512 رسیدند و در سال 1575 بیرون رانده شدند، پس از آنکه سلطان بابولاه پنج سال دژ آنان را محاصره کرد تا قتل پدرش را تلافی کند. پس از آن اسپانیایی‌ها آمدند، سپس هلندی‌ها که انحصار را شکستند و درختان میخک را در هر جا که نمی‌توانستند بر آن مالیات ببندند ریشه‌کن کردند. سلطنت از همه این‌ها جان به در برد و هنوز در شهر ترناته پابرجاست، دیگر حکومت نمی‌کند اما همچنان به‌تمامی صدرنشین است.

شگفتی اصلی در زبان است. ترناته‌ای به خانواده زبانی هالماهرای شمالی تعلق دارد که اصلاً آسترونزیایی نیست، پس کسی که به زبان پدربزرگ و مادربزرگش سخن می‌گوید، زبانی را به کار می‌برد که از نظر ساختاری با مالایی، جاوه‌ای یا تاگالوگ بی‌ارتباط است و در عوض با تیدوره‌ای، توبلویی و گالِلایی در آن سوی آب خویشاوندی نزدیک دارد. هر سال افراد کمتری از آن استفاده می‌کنند. مالایی ترناته، زبان کریول تجاری‌ای که از بازرگانی سلطنت پدید آمد، زبان اول شهر و زبان کاری کل استان شده است. اسلام در قرن پانزدهم وارد شد و اکنون تقریباً همگانی است، سنی و شافعی، اگرچه تقویمی که مردم واقعاً بر اساس آن زندگی می‌کنند، آیین‌های مسجد را با تعهدات آدات نسبت به کاخ درهم می‌تند: لگو گام، جشنواره سالانه سلطنت، شهر را در اختیار می‌گیرد و رقص‌هایی مانند سویا-سویا که با سپر و شمشیر اجرا می‌شوند، همچنان جنگ بابولاه را به صحنه می‌آورند. ترناته‌ای‌ها خود را به‌شدت از مردم تیدوره متمایز می‌کنند، رقیبانشان که نیم ساعت با قایق فاصله دارند، شکافی کهن میان اتحادهای جزیره‌ای رقیب که اروپاییان قرن‌ها از آن بهره‌برداری کردند. یک شاخه به‌کلی جدا شد. وقتی اسپانیا در سال 1663 پادگان خود را رها کرد، خانواده‌های مسیحی همراه نیروهای در حال خروج به لوزون رفتند و شهری به نام ترناته در کاویته بنا نهادند، جایی که نوادگانشان هنوز به یک زبان کریول اسپانیایی سخن می‌گویند و هنوز می‌دانند این نام از کجا آمده است.