انگشت کردن (شریک درازکش)

توضیح: شریکی که پذیرنده است به پشت دراز می‌کشد و زانوها را بالا و از هم باز می‌کند، و لگن باز را نمایان می‌سازد؛ در حالی که شریک دیگر کنار او زانو می‌زند و به‌صورت دستی نفوذ می‌کند. این وضعیت یکی از پایه‌های پیش‌بازی است و قراردادهای قاب‌بندی خاص خود را دارد. آن را می‌توان ترکیبی دوسطحی دید: یک بدن افقی و پذیرا و بدنی دیگر عمودی و کارگر، که تنها با بازوی دراز‌شده به هم متصل‌اند. زانوهای بالا‌آمده، نیم‌رخ شریک پذیرنده را کوتاه‌تر نشان می‌دهند و نقطه تماس میان رانها را قاب می‌گیرند.

تنوع‌ها: شریک زانوزده می‌تواند از کنار لگن کار کند یا میان پاها جابه‌جا شود؛ دست آزاد می‌تواند روی ران یا شکم بماند؛ کار دستی اغلب با توجه دهانی به سینه ترکیب می‌شود.

در برابر دوربین: نمای نزدیک روی دست، عمل را حمل می‌کند و واکنش‌های شریک پذیرنده برش می‌خورد؛ نمای نیم‌رخ و دید از چشم شریک پذیرنده، پوشش پیوندی را فراهم می‌کنند.

ملاحظات طراحی هوش مصنوعی: یک شکل پشت‌خوابیده با زانوهای بالا و یک شکل زانوزده که ساعدش به سمت لگن پایین می‌آید بسازید. محل قرار گرفتن مچ، عمل را تعریف می‌کند (چند سانتی‌متر جابه‌جایی به‌صورت دست در حال استراحت خوانده می‌شود)، و زانوهای بالا‌آمده نقطه تماس را از زوایای نیم‌رخ تا حدی پنهان می‌کنند.