اروتیک سودهن

اگر در تپه‌های پونچ از کسی بپرسید سودهان‌ها کیستند، پاسخ معمولاً با یک مکان و یک عنوان داده می‌شود: سودهنوتی، ناحیه‌ای که به نام آنان خوانده شده، و سردار، عنوان افتخاری که بسیاری از مردان سودهان پیش از نامشان به کار می‌برند. آنان از بزرگ‌ترین قبایل کشمیر آزاد تحت اداره پاکستان هستند. سرزمین اصلی‌شان حول پلاندری و راولاکوت و در امتداد تپه‌های ناحیه‌های سودهنوتی و پونچ است، جایی که روستاها بر دامنه‌های پله‌ای بالای دره‌های عمیق رودخانه قرار گرفته‌اند.

سنت سودهان‌ها می‌گوید که این قبیله از نیاکان پشتون دارد که از افغانستان به سوی شرق آمده‌اند، و این ادعا در شیوه خودنگری بسیاری از سودهان‌ها محوری است. تاریخ‌نگاران این پرسش را حل‌نشده رها کرده‌اند و برخی ریشه سودهان‌ها را در میان تبارهای کهن‌تر منطقه می‌دانند. اما زبان آنان جای تردید ندارد: سودهان‌ها پشتو صحبت نمی‌کنند. در خانه به پهاری سخن می‌گویند، به گویش پونچی از گویش‌های پهاری-پوتواری هندوآریایی که همسایگان‌شان در این تپه‌ها هم به آن سخن می‌گویند، و برای مدرسه، دولت و نشر از اردو استفاده می‌کنند. آنان مسلمان سنی‌اند. زندگی دینی بر محور مسجد روستا، نماز جمعه و چرخه سالانه رمضان و عید می‌گردد، نه بر فرقه‌ای جداگانه.

نام سودهان با شورش گره خورده است. در دهه 1830 میلادی، هنگامی که پونچ زیر فرمانروایی سیک‌ها به سرپرستی گلاب سینگ درآمد، شورشی در تپه‌ها سرکوب شد. دو تن از رهبران آن، که با نام‌های سبز علی خان و مالی خان به یاد آورده می‌شوند، پوست‌شان را زنده‌زنده کندند، و مردم آنجا هنوز این داستان را به عنوان یک شکایت بنیادین نقل می‌کنند. یک قرن بعد شورش دیگری درگرفت. پونچ در جنگ جهانی دوم شمار زیادی از مردانش را به ارتش هند بریتانیا فرستاده بود. در سال 1947 بسیاری از آن کهنه‌سربازان، از جمله سودهان‌ها، بر ضد حکومت دوگرای مهاراجا هری سینگ به دلیل مالیات‌های سنگین و سرکوب دست به سلاح بردند. قیام پونچ مستقیماً به نخستین جنگ بر سر کشمیر راه یافت. در اکتبر همان سال، سردار محمد ابراهیم خان، وکیلی از سودهان‌های منطقه راولاکوت، نخستین رئیس دولت تازه اعلام‌شده کشمیر آزاد شد.

خدمت نظامی همچنان بخشی از زندگی سودهان‌هاست و نسل‌های متوالی مردان در ارتش پاکستان خدمت کرده‌اند. بسیاری از خانواده‌ها همچنین به پولی وابسته‌اند که خویشاوندان شاغل در کشورهای حوزه خلیج فارس و کشورهای دورتر برایشان به خانه می‌فرستند. هویت قبیله‌ای همچنان ازدواج، وفاداری‌های محلی و سیاست کشمیر آزاد را شکل می‌دهد، جایی که نامزدهای سودهان حضوری منظم دارند.