اروتیک سویوت‌ها

سویوت‌ها قومی بومی و کوچک از منطقه اوکا (بخش اوکینسکی) در کوه‌های ساین شرقی در جمهوری بوریاتیای روسیه هستند که شمارشان حدود چهار هزار نفر است. آنان از گله‌داران گوزن شمالی ترک‌زبان ساینی منشأ گرفته‌اند و با توفالارها و دوخاها خویشاوندی دارند، اما طی قرن‌ها تماس نزدیک، عمدتاً بوریاتی‌شده‌اند: زبان اصلی سویوتی، زبانی از شاخه ترکی ساینی، از کاربرد افتاد و بیشتر سویوت‌ها به زبان بوریاتی و روسی سخن می‌گویند. در دهه‌های اخیر احیای مستند زبان سویوتی با الفبای جدید، فرهنگ واژگان و آموزش در مدارس انجام شده است. سویوت‌ها در سال ۲۰۰۰ به‌عنوان قومی جداگانه شناخته شدند و در سرشماری ۲۰۰۲ برای نخستین بار به‌طور مستقل شمارش شدند.

جامعه و معیشت

سویوت‌ها در گذشته گله‌داران مناطق مرتفع کوهستانی بودند که گوزن شمالی را در تایگا و در ارتفاعات پایین‌تر یاک و دورگه‌های یاک نگه می‌داشتند و گله‌داری را با شکار و گردآوری ترکیب می‌کردند. دره اوکا که از مرتفع‌ترین و منزوی‌ترین بخش‌های بوریاتیا است، مدت‌ها آنان را تا حدی از زندگی دشت‌نشینان دور نگه داشت. پرورش گوزن شمالی در قرن بیستم به‌شدت کاهش یافت و بعدها کانون تلاش‌هایی برای احیای آن شد، در حالی که گله‌داری یاک و دام اهمیت خود را حفظ کرد. استقرار، جمعی‌سازی و ادغام در جامعه بوریاتی، زندگی مبتنی بر تیره‌ها را دگرگون کرد. کردار دینی بودیسم تبتی را که در میان بوریاتی‌ها رایج است با تنگریسم و شمنیسم کهن درآمیخته و احترام به کوه‌ها، چشمه‌ها و ارواح جانوران در توده‌های سنگی و مکان‌های مقدس بیان می‌شود.

ظاهر و آرایش

افراد سویوت تیپ ظاهری شمال آسیایی منطقه ساین و بایکال را نشان می‌دهند، با موی سیاه صاف، چشمان تیره و چهره‌های پهن با گونه‌های بلند و برجسته، و به‌طور کلی قدی متوسط و اندامی محکم متناسب با ارتفاعات سرد دارند. پوشاک مدت‌ها شبیه پوشاک همسایگان بوریاتی و ساینی آنان بوده است: کت‌های پوست خز و چرم، ردای پوست گوسفند، و کلاه‌های خز یا لبه‌دار برای زمستان‌های کوهستانی، با لباس جشن که با ابریشم، بافته‌های گیس و نقره تزیین می‌شود. پوشاک روزمره امروزه بیشتر روسی و بوریاتی مدرن است.