اروتیک تازها

تازها حاصل آن‌اند که وقتی تایگای اوسوری به جایی تبدیل شد که دو جمعیت در آن به هم رسیدند و ماندند، پدید آمد. از قرن هجدهم، مردان هان چینی به کرای پریموُرسکی، همان منطقه‌ای که امروز بدین نام خوانده می‌شود، آمدند تا جینسنگ بکنند، شکار کنند، طلا شویند و تجارت کنند، و با زنان نانای و اودگه ازدواج کردند. نسل‌های بعدی‌شان به چین بازنگشتند و در روستاهای تونگوزی هم ادغام نشدند. ظرف چند نسل، مردمی متمایز شدند با زبان خاص خود، و همسایگان برای آنان نامی داشتند. این نام از چینی وام گرفته شده و تقریباً dazi است، واژه‌ای که گویشوران چینی برای مردمان بومی شمال‌شرق به کار می‌بردند و هرگز تعارف نبود. با این حال تازها آن را به خود اختصاص دادند.

زبانشان روشن‌ترین نشانه بود: پایه‌ای از چینی شمالی که واژگان نانای و اودگه را برای بیشتر آنچه تایگا در خود داشت حمل می‌کرد، و سپس، پس از 1860، لایه‌ای ضخیم از روسی. این زبان اکنون تقریباً از میان رفته است. شمار اندکی گویشور سالخورده باقی مانده‌اند، و کمتر از سیصد نفری که امروز خود را تاز می‌دانند به روسی سخن می‌گویند. دین نیز به همین ترتیب لایه‌لایه بود: خانواده‌ها لوح‌های نیاکان را نگه می‌داشتند و تقویم قمری را، به‌ویژه سال نو را، رعایت می‌کردند، در حالی که کردار شامانی از سوی مادری به ارث می‌رسید و تعمید ارتدوکس همراه با اداره‌ی روسی آمد. معیشت از جنگل و ساحل تأمین می‌شد: جینسنگ، شاخ گوزن که در مرحله‌ی مخملی بریده می‌شد، خیار دریایی، مهاجرت ماهی سالمون، پوست و عسل.

دو تاریخ دنیای تازها را درهم شکست. پیمان پکن در 1860 این منطقه را به روسیه سپرد و مرزی میان تازها و نیمه‌ی چینی تبارشان کشید. سپس در 1937 و 1938 دولت شوروی جمعیت چینی شرق دور را یک‌جا تبعید کرد، و شمرده شدن به‌عنوان تاز، نه چینی، به پرسش این بدل شد که چه کسی ماند. ولادیمیر آرسینیف، نقشه‌بردار که پیش از انقلاب پیاده از این منطقه گذشت، کامل‌ترین گزارش اولیه را از آنان به جا گذاشت، از جمله بردگی بدهی‌ای که تاجران داخلی بر شکارچیان تحمیل می‌کردند. سیاست شوروی بارها تازها را جابه‌جا کرد و در 1972 بیشترشان را در میخائیلوفکا، در بخش اولگینسکی، متمرکز ساخت، جایی که جامعه‌شان هنوز همان‌جاست. روسیه در 2000 آنان را در فهرست رسمی اقوام بومی کم‌شمار خود ثبت کرد، فهرستی که حق شکار و ماهی‌گیری معیشتی را همراه با مدارک لازم برای اثبات استحقاق آن در بر دارد.