اروتیک سرر

سرر یکی از قدیمی‌ترین مردمانی است که در کرانهٔ سنگامبیا به‌طور پیوسته قابل شناسایی بوده‌اند، و سرزمینی گوه‌مانند را اشغال کرده‌اند که از دلتاهای رودخانه‌های سین و سالوم به‌سوی درون و به‌سمت حوضهٔ بادام‌زمینی کشیده می‌شود. بهتر است آنان را نه یک قبیلهٔ واحد، بلکه فدراسیونی از جوامع خویشاوند درک کرد: نیومینکای ساکن رودخانه در جزایر حرا، سافی و ندوت و نون در تپه‌های غربی پشت تیس، پالور و لاالا، که با جهان‌بینی مشترک و بدگمانی عمیق نسبت به اقتدار بیرونی به هم پیوند خورده‌اند. به مدت قرن‌ها، پادشاهی‌های سین و سالوم که اشراف سرر فرمان می‌راندند، در برابر جنبش‌های جهادی که در قرن نوزدهم سنگامبیا را درنوردیدند، پایداری کردند؛ به همین دلیل کاتولیک‌گری سرری و دین سنتی سرری هر دو در جیب‌هایی باقی ماندند که در غیر این صورت خیلی زودتر اسلامی شده بودند.

زبان در شاخهٔ اطلسی خانوادهٔ نیجر-کنگو جای دارد و از نزدیک با فولا و ولوف خویشاوند است، اما با هیچ‌یک از آن‌ها متقابلاً قابل فهم نیست، و زبان‌های کوچک‌تر «کانجین» که به‌وسیلهٔ زیرگروه‌های غربی سخن گفته می‌شود آن‌قدر متمایزند که زبان‌شناسان آن‌ها را خوشه‌ای جداگانه می‌دانند و نه گویش‌هایی از خود سرری. امروزه بیشتر سرریان مسلمان‌اند، بسیاری از آنان از طریقت‌های تیجانیه یا مریدیه پیروی می‌کنند که بر اسلام سنگالی سلطه دارند، و اقلیت کاتولیک قابل توجهی باقی مانده است؛ لئوپولد سدار سنگور، شاعر و نخستین رئیس‌جمهور سنگال، از همین محیط کاتولیک سرری برخاست و در نوشته‌هایش به‌شدت از جهان‌شناسی سرری بهره گرفت. زیر هر دو دین، واژگان دینی کهن‌تر همچنان پابرجاست: Roog، خدای متعال، ارواح نیاکان pangool، و طبقهٔ کاهنانی از saltigué که هنوز با آنان مشورت می‌شود، به‌ویژه در جریان مراسم سالانهٔ فال‌گیری Xooy در فاتیک، آنگاه که پیش‌گویان به‌طور علنی بارش‌ها، محصولات و بخت سیاسی سال پیش رو را پیش‌بینی می‌کنند.

زندگی روزمرهٔ سرریان را نظام کشاورزی بسیار پیچیده‌ای شکل داده است؛ سرریان حوضهٔ بادام‌زمینی نظام جنگل‌کشاورزی‌ای را به کار می‌برند که حول درخت Faidherbia albida سامان یافته است، درختی که خاک زیر مزارع ارزن را بارور می‌کند و به همین زمین اجازه داده است قرن‌ها بی‌آنکه فرو بپاشد، به‌طور پیوسته زیر کشت باشد، واقعیتی که کشاورزشناسان پیوسته آن را دوباره کشف می‌کنند. در مقابل، نیومینکاها ماهیگیر و گردآورندهٔ صدف‌اند که روستاهایشان بر جزایر سالوم همراه با جزر و مد و فصل صدف‌گیری جابه‌جا می‌شوند. کشتی‌گیری، یعنی laamb، سهم سرریان در فرهنگ ملی سنگال است و بزرگ‌ترین ستارگان این کشور همچنان تمایل دارند از سین برخیزند.