اروتیک آدارا

آدارا قومی کشاورز در جنوب ایالت کادونا در نیجریه است که بیشتر در مناطق کاچیا و کاجورو ساکن‌اند. سه چیز آنان را به هم پیوند می‌دهد: زبانی ویژه‌ی خودشان، فرمانروایی عالی از آن خودشان، و تاریخی طولانی از مقاومت در برابر نظام امارت‌های هائوسا در شمال. بیگانگان و بسیاری از سندهای رسمی هنوز آنان را «کادارا» می‌نامند که صورت هائوسایی این نام است. آدارا نامی است که آنان خود را با آن می‌خوانند.

زبانشان که آن را نیز آدارا می‌نامند به شاخه‌ی پلاتو از زبان‌های بنوئه-کنگو تعلق دارد. این زبان یکی از زبان‌های کوچک و خویشاوند بسیاری است که در کمربند میانی نیجریه گرد آمده‌اند، جایی که با یک سفر کوتاه می‌توان از چند جامعه‌ی زبانی گذشت. برای بازار، بزرگراه‌ها و ادارات دولتی از زبان هائوسا استفاده می‌شود. بیشتر آدارایی‌ها به آسانی میان این دو زبان جابه‌جا می‌شوند و در مدرسه و کلیسا انگلیسی یاد می‌گیرند.

مسیحیت دین اکثریت است و کلیساها تنها به برگزاری مراسم یکشنبه بسنده نمی‌کنند: آنها در مرکز زندگی اجتماعی قرار دارند و مدرسه اداره می‌کنند و در روزگار سخت، کمک‌رسانی را سازمان می‌دهند. اقلیتی مسلمان وجود دارد و باورهای بومی کهن در کنار هر دو دین ادامه دارند. ایالت کادونا تقریباً به شمالِ مسلمان و جنوبِ مسیحی تقسیم می‌شود، از این رو دین در اینجا هرگز تنها امری خصوصی نیست.

بخش عمده‌ی تاریخ آنان به زازاو باز می‌گردد، امارتی که مرکزش زاریا است. در سده‌ی نوزدهم، بخش‌های جنوبی زازاو سرزمین یورش‌های برده‌گیری بود. در دوران حکومت غیرمستقیم بریتانیا، آدارا از طریق سرپرستان ناحیه‌ای که امارت تعیین می‌کرد اداره می‌شدند؛ ترتیبی که نارضایتی را مدت‌ها پس از استقلال دامن زد. سرانجام، مشیخه‌ای ویژه‌ی خودشان به ریاست آگوم آدارا تا حدی این گلایه را با قانون پاسخ داد. اما صلح را به ارمغان نیاورد. در اکتبر 2018، درگیری در شهر بازاری کاسووان ماگانی ده‌ها کشته بر جای گذاشت. ظرف چند روز، آگوم آدارا، مایوادا گالادیما، در جاده ربوده شد و بعداً کشته شد. از آن زمان، ربودن افراد و یورش به روستاهای کاجورو و کاچیا ادامه یافته و اکنون تعیین می‌کند مردم از کدام جاده‌ها سفر کنند و کدام زمین‌ها کشت شود.

زندگی روزمره هنوز از تقویم کشاورزی پیروی می‌کند: یام، ذرت، سورگوم و، در اطراف کاچیا، زنجبیل، محصولی نقدی که جنوب کادونا آن را به بازارهای سراسر نیجریه می‌فرستد. آدارا همچنان بیشتر در روستاها زندگی می‌کنند، اما اکنون شمار بیشتری از آنان در شهر کادونا و فراتر از آن زندگی و کار می‌کنند و از راه خانواده و کلیسا به خانه پیوسته‌اند.