اروتیک اوکووانی

بخشی از هویت یک اوکوآنی، نه گفتن به یک برچسب است. زبان‌شناسان زبان آن‌ها را در کنار ایگبو و خویشاوندان نزدیکش دسته‌بندی می‌کنند و این دو زبان ویژگی‌های زیادی مشترک دارند. با این حال، بسیاری از اوکوآنی‌ها نمی‌خواهند به‌عنوان یک شاخه دیگر از ملت واحد ایگبو شمرده شوند و نامی مخصوص به خود را ترجیح می‌دهند. آن‌ها در غرب پایین‌دست رودخانه نیجر، در ایالت دلتای نیجریه زندگی می‌کنند، در مناطق حکومت محلی اوکوآنی، ندوکوای غربی و ندوکوای شرقی، و در شهرهایی مانند اوبیاروکو، کوآله، اومووتو، آمای، ابی و اوگومه. آن‌ها همراه با شهرهای کنار رودخانه پیرامون آبوه، ندوکوا را تشکیل می‌دهند. این نام از ترکیب دو نام دیگر ساخته شده است: ندوسیمیلی برای مردم کنار آب، و اوکوآنی برای مردم درون سرزمین.

این زبان معمولاً با نام اوکوآنی-آبوه-ندونی فهرست می‌شود. این زبان از این شهرها تا آبوه به سمت پایین و آن‌سوی رودخانه تا ندونی در ایالت ریورز سخن گفته می‌شود. همسایگانش مرز زبانی را مشخص می‌کنند. اوروبو و ایسوکو که به زبان‌های ادویید سخن می‌گویند در غرب و جنوب زندگی می‌کنند، و ایکا که به زبان دیگری مرتبط با ایگبو سخن می‌گویند در شمال زندگی می‌کنند. شهرهای مختلف روایت‌های متفاوتی از بنیان‌گذاری خود دارند. برخی بنیان‌گذارانشان را به بنین نسبت می‌دهند، برخی دیگر به شهرهای ایگبو در شرق نیجر، و نظام سرداری محلی نشانه‌هایی از هر دو را دارد. در سال 1963 این منطقه از ناحیه غرب به ناحیه تازه‌تأسیس غرب میانه منتقل شد. سپس این ناحیه به ایالت بندل تبدیل شد و از سال 1991 بخشی از ایالت دلتا شده است. جنگ داخلی پس از ورود نیروهای بیافرایی به غرب میانه در سال 1967 به این منطقه رسید. آنچه پس از آن آمد، بسیاری از ساکنان را بیشتر مشتاق دوری از سیاست ایگبوی شرقی کرد.

امروزه بیشتر اوکوآنی‌ها مسیحی هستند و زندگی کلیسایی پررونق و بسیار آشکار است. وظایف کهن در کنار آن ادامه دارند. بزرگان تبار هنوز در آیین‌ها نقش دارند، مراسم خاکسپاری و تاج‌گذاری عنوان‌ها می‌تواند کل شهر را گرد هم آورد، و فصل برداشت یام نو همچنان در تقویم نشانه‌گذاری می‌شود. در بسیاری از روستاها، گروه‌هایی از افرادی که در سال‌های نزدیک به هم متولد شده‌اند و به آن‌ها گروه‌های سنی گفته می‌شود، همچنان کارهای مشترک را سازمان می‌دهند.

زمین، زمین کشاورزی و جنگلی است که به سمت نیجر به باتلاق تبدیل می‌شود. مردم یام، کاساوا و موز سبز می‌کارند، نخل روغنی را برداشت می‌کنند و در آبراهه‌ها ماهی می‌گیرند. زیر زمین نفت و گاز نیز وجود دارد. تأسیسات اطراف کوآله و اوکپای، ندوکوا را به منطقه‌ای نفت‌خیز تبدیل کرده است که مناقشه‌های معمول دلتای نیجر بر سر نشت نفت، سوزاندن گاز و غرامت را به همراه دارد. سیلاب‌های بزرگ نیجر در سال‌های 2012 و 2022 جوامع کنار رودخانه را زیر آب برد. بسیاری از اوکوآنی‌های جوان اکنون در آسابا، وارِی، شهر بنین و لاگوس زندگی می‌کنند و برای کریسمس و مراسم خاکسپاری به خانه بازمی‌گردند.