اروتیک بیریفور

بیریفور مردمی هستند که در میانه ایستاده‌اند. زبانشان از خویشاوندان نزدیک داگاره است که داگابا در شمال ایشان به آن سخن می‌گویند. با این حال بخش عمده‌ای از زندگی روزمره‌شان، از شکل خانه‌های خانوادگی تا ریتم آیین‌ها، از شیوه‌های همسایگان لوبی‌شان پیروی می‌کند. نویسندگان استعمارگر فرانسوی ایشان را زیر عنوان کلی لوبی طبقه‌بندی کردند، اما بیریفورها همواره خود را مردمی مستقل دانسته‌اند. آنان در ساوانای خشک کنار ولتای سیاه کشاورزی می‌کنند، جایی که غنا، بورکینافاسو و ساحل عاج به هم می‌رسند. برای بسیاری از خانواده‌ها این رودخانه بیشتر مسیر بوده تا مرز، و نسل به نسل برای یافتن زمین‌های تازه از آن گذشته‌اند. بیریفورهای شمالی که مالبا نیز خوانده می‌شوند در جنوب غربی بورکینافاسو زندگی می‌کنند. بیریفورهای جنوبی در سراسر شمال غربی غنا، اطراف سولا، تونا و بوله، و تا منطقه بونا در ساحل عاج زندگی می‌کنند. زبان ایشان به شاخه ماشیا از خانواده گور تعلق دارد، همراه با داگاره، واله و داگبانی. بسیاری از بیریفورهای غنا در قلمرو پادشاهی کهن گونجا ساکن شدند و گونجا کاملاً به شاخه‌ای دیگر از خانواده نیجر-کنگو تعلق دارد. تفاوت فراتر از زبان است: گونجا رئیس و دربار داشت، در حالی که جامعه بیریفور بدون پادشاه شکل گرفت. اقتدار با بزرگان تبارها، سرپرستان خانوارها و نگهبانان زیارتگاه‌های زمین است.

بیشتر بیریفورها هنوز از دین کهن پیروی می‌کنند، دینی که از طریق زیارتگاه‌ها، قربانی و فالگیران با اجداد، زمین و طیفی از ارواح سروکار دارد. این دین بیشتر یک عمل‌گرایی است تا یک کیش اعتقادی: مردم وقتی کودکی بیمار می‌شود یا محصولی از بین می‌رود نزد فالگیر می‌روند. کلیساهای مسیحی به‌تدریج گسترش یافته‌اند و اقلیتی مسلمان‌اند. با این همه بزرگ‌ترین مراسم عمومی مراسم تشییع جنازه است و در مرکز آن gyil قرار دارد، سازی چوبی و زیلوفون‌مانند با تشدیدکننده‌های کدویی که زیر آن آویخته‌اند. بیریفورها از نزدیک‌ترین مردمانی هستند که با این ساز پیوند دارند. موسیقی تشییع جنازه ریپرتوار جدی خاص خود است که جدا از قطعاتی نگهداری می‌شود که برای رقص و تفریح نواخته می‌شوند. خانه‌های خانوادگی نیز ظاهری ویژه دارند: مجموعه‌های گلی با دیوارهای ضخیم و سقف‌های تخت که همچنین به عنوان تراس برای خشک کردن غله به کار می‌روند. این خانه‌ها به جای آنکه در روستاها فشرده شوند، در میان مزارع و جدا از یکدیگر قرار دارند. کشاورزی همه‌چیز را پشتیبانی می‌کند، با سورگوم، ارزن، یام، ذرت و بادام زمینی در مزارع و درختان شیا که میان آن‌ها سرپا باقی گذاشته می‌شوند.