اروتیک افیک

افیک‌ها شعبی رودنشین در پایین‌دست رودخانه کراس هستند که در اطراف کالابار و دهانه‌ای که رودخانه به اقیانوس اطلس می‌پیوندد متمرکز شده‌اند. هویت آنان به این جغرافیا به معنای تحت‌اللفظی پیوند خورده است: برای چند قرن کالابار یکی از پرترددترین بنادر خلیج بیافرا بود و تاجران افیک که از طریق خانه‌های اولد کالابار، کریک تاون و هنشاو تاون فعالیت می‌کردند، واسطه‌هایی بودند که میان ناخدایان اروپایی و داخل سرزمین قرار داشتند. این موقعیت تجاری تقریبا همه چیز دیگر این گروه را شکل داد، از سواد زودهنگام به زبان انگلیسی تا برجستگی غیرمعمول تبارهای خانه‌های تجاری در جامعه امروزی کالابار.

زبان افیک یکی از زبان‌های رودخانه کراس در خانواده Niger-Congo است که با زبان ایبیبیو بسیار نزدیک است، و این دو جامعه بر پیوستاری قرار دارند که بیرونی‌ها اغلب آن‌ها را یکی می‌پندارند و درونی‌ها با دقت از هم متمایز می‌کنند. افیک‌ها معمولا خود را مردمی متمایز معرفی می‌کنند که به پایین‌دست رودخانه مهاجرت کرده و در اطراف کالابار جمع شده‌اند؛ گروه‌های ایبیبیوزبان در داخل سرزمین خویشاوند آنان‌اند، اما همان مردم نیستند. زبان افیک در قرن نوزدهم به یک زبان مشترک منطقه‌ای بدل شد. مبلغان پرسبیتری که در سال 1846 از اسکاتلند آمدند آن را زود تدوین کردند و به‌عنوان زبان آموزش در گستره وسیعی از حوضه رودخانه کراس به کار بردند؛ و از همین رو ادبیات و سرودهای افیکی برای زبانی با جامعه سخنگوی بومی نسبتا کوچک، رشدی به‌شدت چشمگیر یافته‌اند.

مسیحیت از طریق همان مأموریت اسکاتلندی وارد شد و کاملا در جامعه جای گرفت؛ امروزه افیک‌ها در اکثریت قاطع مسیحی‌اند، با میراث پرسبیتری قوی که روی آن حضور کاتولیک و پنطیکاستی لایه‌ای نشسته است. اما نهادهای کهن‌تر در کنار کلیسا باقی‌مانده‌اند. جامعه Ekpe، یعنی جامعه پلنگ، همچنان یک انجمن مهم مردانه است، با سلسله‌مراتب درجه‌بندی‌شده، نقاب‌های نمایشی و نظام nsibidi از نشانه‌های ایدئوگرافیک که مدت‌ها پیش از الفبای لاتین مکتوب در این منطقه وجود داشته است. عضویت در Ekpe هنوز در کالابار وزن اجتماعی دارد و نقاب‌ها در مراسم تشییع، جشن‌ها و کارناوال دسامبر که شهر آن را به رویدادی ملی بدل کرده است ظاهر می‌شوند.

زندگی خانگی نشانه‌های ویژه خود را حفظ کرده است. mbobi یا اتاق پرواربندی، دوره‌ای از انزوا، آموزش و تغذیه فراوان که به‌طور سنتی دختران جوان پیش از ازدواج یا زایمان از آن می‌گذشتند، دیگر همگانی نیست اما هنوز به رسمیت شناخته می‌شود و گاه به‌صورت تشریفاتی احیا می‌شود. آشپزی افیک بر ماهی رودخانه، حلزون دریایی کوچک و محصولات نخل تکیه دارد، و حساءهایی چون edikang ikong و حساء afang در کل منطقه کراس به آن نسبت داده می‌شوند، اما در کالابار به‌عنوان غذاهای ویژه خانه‌ها شناخته می‌شوند.