اروتیک آفریقاییان رومی

رومی‌های آفریقایی جمعیت رومی‌شده و لاتین‌زبان شمال آفریقا بودند، از سقوط کارتاژ به دست روم در سال 146 پیش از میلاد تا چند قرن پس از فتح عرب، زمانی که زبان و هویت جداگانه‌شان در مغرب بربری و عربی محو شد. آنان هرگز یک تبار واحد نبودند. کسانی که در کارتاژ، هیپو ریجیوس یا لپتیس ماگنا به‌عنوان رومی زندگی می‌کردند، از شهرنشینان پونیقی، کشاورزان و سران بربر، و مستعمره‌نشینان و کهنه‌سربازان ایتالیایی که بر زمین آفریقا ساکن شده بودند، نسب می‌بردند. آنچه ایشان را یک قوم می‌ساخت یک شیوه زندگی بود: زبان لاتین، حقوق رومی و شهروندی، حمام‌ها و آمفی‌تئاترها، و طبقه زمین‌دار که غله و روغن زیتون را از دریا به روم می‌فرستاد.

قلمرو آنان آنچه امروز تونس، شمال‌شرق الجزایر، ساحل غربی لیبی و شمال مراکش را دربر می‌گرفت، با متراکم‌ترین سکونت در شمال حاصلخیز تونس. زبان لاتین شهرها و دادگاه‌ها را اداره می‌کرد، اما هرگز میدان را به‌تنهایی در اختیار نداشت. پونیقی هنوز حوالی سال 400 میلادی در روستاها گفته می‌شد و زبان‌های بربری کوهستان‌ها و لبه صحرا را نگه داشته بودند. لاتین محلی آوای ویژه خود را داشت. آگوستینوس اعتراف کرد که گوش‌های آفریقایی نمی‌توانستند مصوت‌های بلند را از کوتاه تشخیص دهند و ایتالیایی‌ها تلفظ او را خرده می‌گرفتند.

آفریقا بیش از هر منطقه غربی دیگر مسیحیت لاتین را شکل داد. ترتولیان، سیپریان و آگوستینوس همگی آنجا نوشتند. کلیساهای آفریقایی بیش از یک قرن بر سر یک پرسش دو پاره شدند: آیا روحانیانی که در دوران آزار و شکنجه همکاری کرده بودند، هنوز می‌توانستند آیین‌های معتبر ارائه دهند؟ این همان انشقاق دوناتیستی است. پیش از آن، بسیاری از آفریقایی‌ها ساتورن را می‌پرستیدند؛ نامی رومی که بر خدای پونیقی بعل حمون نهاده شده بود، و شمار بسیاری لوح‌های سنگی نذری حکاکی‌شده بر جای گذاشتند. این منطقه همچنین امپراتور سپتیموس سوروس و رمان‌نویس آپولیوس را به روم داد.

وندال‌ها کارتاژ را در سال 439 تصرف کردند، نیروهای بیزانسی آن را در سال 533 بازپس گرفتند و ارتش‌های عرب در سال 698 برای همیشه آن را گرفتند. رومی‌های آفریقایی با نابودی شهر ناپدید نشدند. نویسندگان عرب آنان را افارقه می‌نامیدند، متمایز از بربرها و یونانیان بیزانسی. کتیبه‌های مسیحی لاتین از منطقه قیروان تا سده یازدهم ادامه دارند و در سده دوازدهم، جغرافی‌دان ادریسی گزارش داد که مردم قفصه هنوز لاتین آفریقایی سخن می‌گویند. تغییر دین، عربی‌شدن و مهاجرت سرانجام این جامعه را از میان برد. میراث آن آرام‌تر اما واقعی است: زبان‌های بربری واژه‌های وام لاتین را حفظ کرده‌اند که بسیاری‌شان مربوط به کشاورزی‌اند، و تقویم کشاورزی کهن مغرب هنوز ماه‌هایش را به نام ماه‌های لاتین می‌خواند و با نام Yennayer که معادل ژانویه است آغاز می‌شود.