اروتیک مردم رنل و بلونا

مردم رنل و بلونا، که جزایر خود را موگابا (رنل) و مونگیکی (بلونا) می‌نامند، جمعیتی پلی‌نزیایی در جنوب جزایر سلیمان‌اند و گروهی پلی‌نزیایی جدا‌افتاده در درون ملانزی به شمار می‌روند. آنان به یک زبان واحد اوسترونزیایی سخن می‌گویند که معمولاً Rennellese یا Rennell-Bellona نامیده می‌شود و از زیرگروه پلی‌نزیایی است، و شمار آنان در دو جزیره و جامعه‌ای پراکنده در هونیارا چند هزار نفر است. پژوهشگر دانمارکی Torben Monberg زبان، شجره‌نامه و دین سنتی آنان را مستند کرده است.

جامعه و معیشت

رنل جزیره‌ای مرجانی، بزرگ و برآمده با دریاچه‌ای شورابی در درون خود است، در حالی که بلونا جزیره‌ای آهکی، برآمده و کوچک‌تر است. از آنجا که مرجان متخلخل آب سطحی اندکی نگه می‌دارد، کشاورزی بر گودال‌ها و کرت‌های باغی استوار است که در فرورفتگی‌های حاصلخیز کشت می‌شوند و در آن‌ها تارو، یام، موز و نارگیل می‌روید، و ماهیگیری، شکار پرندگان و پرورش خوک آن را تکمیل می‌کند. جامعه بر پایه تبارهای پدری و طایفه‌هایی سازمان یافته که به قطعات زمین نام‌دار پیوند دارند و شجره‌نامه در هویت و حقوق محوری است. مردم دین سنتی متمایزی را حفظ کردند، سرشار از خدایان و پرستش نیاکان، تا آنکه گرویدن سریع و کامل به مسیحیت در ۱۹۳۸ زندگی دینی هر دو جزیره را در مدتی کوتاه دگرگون کرد. دریاچه Tegano در رنل که بزرگ‌ترین دریاچه در اقیانوس آرام جزیره‌ای است، به‌عنوان یکی از میراث جهانی شناخته شده و از ماهیگیری، پرندگان و معیشت محلی پشتیبانی می‌کند.

ظاهر و آرایش

رنلی‌ها و بلونایی‌ها ظاهری استوار و پلی‌نزیایی دارند: پوستی قهوه‌ای، اندامی نیرومند و تنومند، و موی تیره موج‌دار تا صاف. در گذشته مردان لنگ‌هایی از پوست درخت می‌پوشیدند و زنان روپوش‌هایی از پوست درخت، بدن با روغن چرب و با زردچوبه آراسته می‌شد، و هر دو جنس زیورهایی از صدف، پوست لاک‌پشت، دندان دلفین و دندان خفاش پرنده به همراه گل به خود می‌آویختند. شانه، دستبند و خالکوبی در لباس رقص و تشریفات جای داشت و سرودهای آهنگین همراه گردهمایی‌ها بود. از زمان گرویدن، لباس مدرن برای زندگی روزمره معمول شده و زیور و پوشاک سنتی برای اجراهای فرهنگی و جشن‌ها بیرون آورده می‌شود.