اروتیک کوادی‌ها

کوادی‌ها قومی ژرمنی بودند که پادشاهی‌ای بر کرانه شمالی میانه دانوب در اختیار داشتند، در محدوده اسلواکی غربی و شمال مجارستانِ امروزی، از حدود سال 20 میلادی تا آن‌که حدود سال 400 میلادی از متون مکتوب ناپدید شدند. تا آن زمان احتمالاً بسیاری از ایشان به مهاجرت‌های سوبی پیوسته بودند که در شمال غربی شبه‌جزیره ایبری پایان یافت. ایشان از سوبی‌ها بودند، همسایگان نزدیک و متحدان مکرر مارکومانی‌ها در غرب خود، و پادشاهی‌شان شرقی‌ترین پادشاهی سوبی در امتداد مرز رودخانه‌ای روم بود. آن پادشاهی در آغاز تدبیری رومی بود. حدود سال 20 میلادی روم پیروان دو حاکم مارکومانی برکنارشده را آن سوی دانوب اسکان داد و نجیب‌زاده‌ای کوادی به نام واننیوس را بر ایشان گماشت. او حدود سی سال حکومت کرد. سپس برادرزاده‌هایش، وانگیو و سیدو، با کمک اقوام همسایه او را بیرون راندند و امپراتور کلودیوس به‌جای ارتش، به او پناهگاه داد. تاسیتوس بعدها یادآور شد که پادشاهان کوادی بسیار بیشتر به پول رومی متکی بودند تا به سربازان رومی. او همچنین اشاره کرد که قومی زیردست، کوتینی‌ها، در معادن آهن کار می‌کردند و به کوادی‌ها و سارماتی‌ها خراج می‌پرداختند.

زبان ایشان هرگز نوشته نشد. تنها در نام‌های شخصی بازمانده است، که برای قرار دادنش در میان گویش‌های سوبی زبان‌های ژرمنی کافی است. دین ایشان نیز به همان اندازه کم‌سند است، یک چندخدایی ژرمنی که بیشتر از روی آنچه نویسندگان رومی درباره سوبی‌ها به‌طور کلی گفته‌اند شناخته می‌شود. آنچه باقی مانده برخورد طولانی ایشان با روم است. در جنگ‌های مارکومانی میان سال‌های 166 تا 180 میلادی، کوادی‌ها سال‌ها با مارکوس اورلیوس جنگیدند. کاسیوس دیو معجزه باران را در سرزمین ایشان قرار می‌دهد، طوفانی ناگهانی که ارتش رومی محاصره‌شده و تشنه‌ای را نجات داد. در یکی از سطرهای تأملات امپراتور ثبت شده که بخشی از آن در میان کوادی‌ها در کنار گرانوا، یعنی رود امروزی هرون، نوشته شده است. در سال 179 نیرویی رومی مستقر در لاوگاریکیو کتیبه‌ای بر صخره قلعه ترنچین بر جای گذاشت که هنوز در آنجا دیده می‌شود.

این رابطه هرگز آرام نشد. در سال 374 فرمانده‌ای رومی پادشاه کوادی، گابینیوس، را در یک ضیافت کشت و کوادی‌ها با یورش به پانونیا همراه همسایگان سارماتی‌شان پاسخ دادند. سال بعد، هنگامی که امپراتور والنتینیانوس اول فرستادگان کوادی را در بریگتیو می‌پذیرفت، چنان خشمگین شد که بر اثر سکته درگذشت. پس از آن نام ایشان کم‌رنگ می‌شود. ژروم کوادی‌ها را در شمار اقوامی می‌آورد که در آغاز قرن پنجم میلادی به گل هجوم بردند. بسیاری از مورخان آنان را در میان سوبی‌هایی می‌بینند که پادشاهی‌ای در گالایکیا با مرکزیت براگا بنیاد نهادند، در حالی که برخی احتمالاً در کنار دانوب زیر فرمانروایی هون‌ها ماندند. هیچ جامعه زنده‌ای نام ایشان را ندارد. آنچه باقی مانده سنگ‌های رومی، گورهای کاویده‌شده در اسلواکی، و یادداشت‌های یک امپراتور است که در جبهه نوشته شد.