اروتیک پولان‌ها

پولان‌ها قبیله‌ای اسلاو شرقی بودند که از حدود سدهٔ ششم تا نهم در امتداد میانهٔ رود دنیپر زندگی می‌کردند، در منطقه‌ای که امروز شمال مرکزی اوکراین است. آنان چنان کامل در روس کی‌یف ادغام شدند که وقایع‌نگاری که دربارهٔ ایشان نوشت، در همان زمان آنان را مردمی توصیف می‌کرد که اکنون روس نامیده می‌شوند. سرزمین اصلی‌شان کی‌یف بود و اوکراینی‌های امروز ایشان را از نیاکان خود می‌دانند.

نام آنان از پوله گرفته شده که واژهٔ اسلاوی به معنای کشتزار باز است. آنان زمین‌های پاک‌سازی‌شده را در هر دو کرانهٔ رود در اختیار داشتند، از لیوبچ تا رودنیا نزدیک دهانهٔ رود روس. برخی از همسایگانشان نیز به نام سرزمینی که در آن می‌زیستند خوانده می‌شدند: درولیان‌ها به نام جنگل‌های غرب و درگوویچ‌ها به نام باتلاق‌های شمال. تقریباً هر آنچه دربارهٔ پولان‌ها نوشته شده، از وقایع‌نامهٔ نخستین برمی‌آید که راهبان کی‌یف در آغاز سدهٔ دوازدهم گردآوردند، و این وقایع‌نامه آشکارا جانب ایشان را می‌گیرد. در آن آمده که پولان‌ها ملایم و فروتن بودند، آداب پدران خود را نگه می‌داشتند و به شیوه‌ای منظم ازدواج می‌کردند، به این ترتیب که عروس به خانهٔ داماد برده می‌شد. در مقابل، درولیان‌ها مانند جانوران زندگی می‌کردند و عروسان خود را می‌ربودند. این غرور محلی است، نه قوم‌نگاری، اما نشان می‌دهد چه کسی داستان را می‌نوشت.

همین وقایع‌نامه افسانهٔ بنیان‌گذاری کی‌یف را نیز به پولان‌ها نسبت می‌دهد. سه برادر، کیی، شچک و خوریف، و خواهرشان لیبید، بر تپه‌های بالای رود ساکن شدند و شهر را به نام بزرگ‌ترین برادر نامیدند. دو تا از این نام‌ها هنوز بر نقشه‌اند: در تپهٔ شچکاویتسیا و در رود لیبید. در روایت دیگری، خزرها باج خواستند و پولان‌ها آن را با یک شمشیر از هر خانوار پرداختند. بزرگان خزر به تیغه‌های دولبه نگریستند و هشدار دادند که این قوم روزی از ایشان باج خواهد گرفت. این پیشگویی مدت‌ها پس از آن ثبت شد که سویاتوسلاوِ کی‌یف در دههٔ 960 دولت خزر را درهم شکست.

در اواخر سدهٔ نهم، دسته‌های جنگاور به رهبری اسکاندیناویایی‌ها کی‌یف را گرفتند. وقایع‌نامه نخست از آسکولد و دیر نام می‌برد، سپس از اولگ که حدود سال 882 شهر را تصرف کرد و آن را پایتخت دولتی تازه ساخت. پولان‌ها تا سدهٔ دهم در لشکرکشی‌های روس به‌عنوان یک دسته ظاهر می‌شوند و پس از آن نامشان از اسناد ناپدید می‌شود. ایشان خدایان کهن اسلاو را می‌پرستیدند. پرون، خدای تندر، خدایی بود که جنگاوران بت‌پرست کی‌یف در پیمان‌هایشان با بیزانس به او سوگند می‌خوردند، تا آن‌که ولودیمیر در سال 988 مردم کی‌یف را غسل تعمید داد. در آن زمان پولان‌ها دیگر صرفاً کی‌یفی بودند. نباید ایشان را با پولان‌های غربیِ حوضهٔ وارتا اشتباه گرفت که نامشان از همان واژه به معنای کشتزار می‌آید و لهستان نام خود را از آنان گرفته است.