زنی از فو لا، مرجع فنوتیپ

اروتیک فو لا

زبان

فو لا، مجموعه‌ای از گونه‌های محلی مرتبط (شاخه لولویی، چینی-تبتی)؛ بیشتر گویشوران از ویتنامی نیز استفاده می‌کنند

دین

پرستش نیاکان و باور به ارواح خانه و طبیعت، با آیین‌هایی که متخصصان آیین رهبری می‌کنند

درباره فو لا

گروه Phù Lá یکی از کوچک‌ترین میان 54 گروه قومی رسمی‌شناخته‌شدهٔ ویتنام است. شمار آنان حدود دوازده هزار نفر است که بیشترشان در کوهستان‌های دورافتادهٔ شمال زندگی می‌کنند و بیشترِ آنان در استان Lào Cai در مرز با چین ساکن‌اند. آنان این دامنه‌ها را با همسایگانی از Hmong، Dao، Tày، Nùng، Giáy و Kinh تقسیم می‌کنند و در بازاری شلوغ در ارتفاعات، به‌آسانی دیده نمی‌شوند. آنچه آنان را متمایز می‌کند زبان و تبار است. Phù Lá به شاخهٔ Loloish از خانوادهٔ زبانی Sino-Tibetan تعلق دارد. این امر آنان را در گروه کوچک تبتی‌برمه‌ای ویتنام کنار Hà Nhì، Lô Lô، La Hủ، Cống و Si La قرار می‌دهد و آنان را نسبت به بیشتر مردمان اطراف، به جامعه‌های یی‌زبان یوننان نزدیک‌تر می‌کند.

نام این گروه شامل چند جامعهٔ محلی می‌شود که با نام‌هایی چون Xá Phó، Bồ Khô Pạ و Mu Di Pạ ثبت شده‌اند و گفتار و پوشش از یکی به دیگری تغییر می‌کند. در آن‌سوی مرز در چین، گویندگان زبان‌های Phula مرتبط، جزو قومیت Yi به شمار می‌آیند. بنابراین Phù Lá مردمی فرامرزی‌اند که نیاکانشان از یوننان به جنوب آمدند و خویشانشان در آن سوی مرز زیر نام رسمی دیگری قرار گرفتند. امروزه بیشتر مردم Phù Lá زبان ویتنامی را نیز صحبت می‌کنند، زبان مدرسه، اسناد اداری و بازرگانی.

زندگی روزمره حول کشاورزی کوهستانی می‌چرخد: برنج در جایی که تراس‌ها و آب اجازه دهند، ذرت و دیگر محصولات در زمین‌های شیب‌دارتر، و خوک و طیور که نزدیک خانه نگه‌داری می‌شوند. زندگی مذهبی بیش از آنکه در نهادی باشد، در خانوار جریان دارد. نیاکان در محراب خانواده گرامی داشته می‌شوند و ارواح ساکن خانه و زمین اطراف آن پنداشته می‌شوند. هنگامی که بیماری یا بدشانسی نشان دهد چیزی در آن جهان نامرئی نیازمند توجه است، متخصص آیینی برای تقدیم نذورات فراخوانده می‌شود.

بیشتر آنچه بیگانگان می‌بینند، صنایع دستی است. لباس زنان پارچهٔ تیره‌ای است که با نوارهای آپلیکه و گلدوزی رنگی در یقه، سینه و آستین‌ها برجسته می‌شود و جزئیات آن از گروه محلی‌ای به گروه دیگر فرق دارد. بافندگی، گلدوزی و بافت سبد از بامبو هنوز مهارت‌هایی‌اند که در خانه‌ها حفظ می‌شوند. مانند دیگر اقلیت‌های کوچک شمال، Phù Lá در دهه‌های اخیر جاده‌ها، مدارس، محصولات نقدی و برنامه‌های دولتی را پذیرا شده‌اند. جوانان اغلب لباس سنتی را برای جشن‌ها و مراسم خانوادگی نگه می‌دارند و در بقیهٔ اوقات لباس مدرن روزمره می‌پوشند.

فنوتیپ‌های معمول: فو لا

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

ظاهری معمول در ارتفاعات شمال ویتنام: موی مشکی صاف، چشمان تیره، پوستی از قهوه‌ای روشن تا قهوه‌ای متوسط، و قد عموماً کوتاه تا متوسط. لباس سنتی زنان از پارچه مشکی یا نیلی است که در یقه، سینه و آستین‌ها با گلدوزی و آپلیکه رنگی تزیین شده و با دستمال سر پوشیده می‌شود، و جزئیات آن میان گروه‌های محلی متفاوت است. مردان معمولاً شلوار و کت تیره ساده یا لباس‌های روزمره مدرن می‌پوشند.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره فو لا

فو لا به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی فو لا فو لا، مجموعه‌ای از گونه‌های محلی مرتبط (شاخه لولویی، چینی-تبتی)؛ بیشتر گویشوران از ویتنامی نیز استفاده می‌کنند است.

فو لا پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان فو لا پرستش نیاکان و باور به ارواح خانه و طبیعت، با آیین‌هایی که متخصصان آیین رهبری می‌کنند است.