اروتیک ساما-باجائو

ساما-باجائو مردمی هستند که منطقهٔ گسترده‌تر آنان را «کوچ‌نشینان دریایی» می‌شناسد، هرچند این برچسب، مجموعه‌ای از گروه‌های خویشاوند را که در سراسر دریاهای سولو و سلیبس پراکنده‌اند ساده‌سازی می‌کند. سرزمین مادری آنان کشور نیست، بلکه کمانی دریایی است: جنوب فیلیپین، صباح در بورنئوی مالزی، مجمع‌الجزایر شرقی اندونزی و سواحل برونئی. هویت بیش از هر مرزی از آب پیروی می‌کند. برخی جوامع هنوز برای مدت‌های طولانی بر خانه‌های قایقی lepa-lepa زندگی می‌کنند؛ برخی دیگر به روستاهای چوبی‌پایه‌ای که مستقیماً بر فراز صخره‌های مرجانی ساخته شده‌اند کوچ کرده‌اند و تنها از طریق تخته‌پل و قایق با بازوی جانبی به آن‌ها می‌توان رسید؛ و شمار کمتری در خشکی ساکن شده‌اند، که اغلب با ناآرامی.

زبان‌هایی که آنان به آن‌ها سخن می‌گویند، از جمله ساما، باجائو، آباکنون و چند زبان دیگر، به شاخهٔ ساما-باجاو از زیرگروه باریتوی خانوادهٔ آوسترونزی تعلق دارند؛ این زبان‌ها خواهرِ زبان‌های تاگالوگ و ویزایایی هستند نه زاده‌ی آن‌ها، و همسایگان خشکی‌نشین آنان به همین زبان‌ها سخن می‌گویند. در درون این خانواده، ساماهای اصیل (که بانگوئینگوئی جمع‌الجزایر سولو را نیز دربر می‌گیرند) بیشتر به خوشه‌های جزیره‌ای مشخص پیوند دارند، در حالی که باجائوهای لائوت از نظر تاریخی متحرک‌ترین گروه بوده‌اند، و آباکنون‌ها در جزیرهٔ کاپول در شمال فیلیپین جایگاهی حاشیه‌ای و آرام دارند؛ از نظر زبانی ساما هستند که در دریایی از گویشوران بیکولانو زندگی می‌کنند. امروزه بیشتر ساما-باجاوها مسلمانان سنی‌اند، اما اسلام بر لایه‌ای کهن‌تر از ارواح دریا، آیین‌های نیاکانی و سنت شفابخشی متمرکز بر جین و آیین‌های رقص ایگال قرار دارد؛ آیین‌هایی که امامان ارتدوکس گاه آن‌ها را تحمل کرده و گاه کوشیده‌اند سرکوبشان کنند.

تاریخ آنان بر پایهٔ آوارگی و جابه‌جایی ساخته شده است. آنان هرگز طبقهٔ سیاسی سلطنت سولو نبودند که به‌طور اسمی بر ایشان فرمان می‌راند؛ آنان غواصان، خدمه‌ی قایق‌ها، و گردآورندگان مروارید و خیار دریایی آن بودند. این نقش اقتصادی شهرتی بی‌دولت پدید آورد که در دوران جدید بهای سنگینی بر آنان تحمیل کرده است، زیرا در کشورهایی که آب‌هایشان در آن‌ها زیست می‌کنند و بدون شهروندی به رسمیت شناخته‌شده، شمار زیادی از باجائوهای لائوت بی‌شناسنامه باقی مانده‌اند و از تحصیل و دسترسی به درمانگاه محروم‌اند. برجسته‌ترین پیامد نسل‌ها غواصی آزاد، فیزیولوژیک است: مطالعات بزرگ شدن طحال را در میان غواصان باجائو ثبت کرده‌اند، که سازگاری ژنتیکی آشکاری است و به آنان امکان می‌دهد زیر آب بیشتر از غواصان تعلیم‌ندیده‌ی هر جمعیت دیگری روی زمین بمانند. این همان جزئیاتی است که روشن می‌کند این مردم، به معنای تحت‌اللفظی و چقدر هم اخیر، توسط دریا شکل گرفته‌اند.