اروتیک ماه مری

ماه‌مری‌ها گروهی از مردم اورانگ آسلی (Orang Asli) در ساحل ایالت سلانگور (Selangor) در شبه‌جزیره مالایا (Peninsular Malaysia) هستند که بیشتر با جامعه‌ای در جزیره کری (Pulau Carey) شناخته می‌شوند. جمعیت آنان تنها چند هزار نفر است، به زبانی از شاخه آسیایی جنوبی (Southern Aslian) از خانواده اتریش‌آسیایی (Austroasiatic) سخن می‌گویند و معمولاً در گروه سنوی (Senoi) قرار می‌گیرند. نام ماه‌مری اغلب به معنای «مردم جنگل» ترجمه می‌شود، هرچند این جامعه اکنون در امتداد ساحل زندگی می‌کند، و نام قدیمی‌تر آنان بیسیسی (Besisi) است. باور سنتی آنان بر ارواح اجداد و ارواح طبیعت به نام مویانگ (moyang) متمرکز است.

جامعه و معیشت

ماه‌مری‌ها که در ساحلی با حاشیه درختان حرا و دهانه رودخانه زندگی می‌کنند، ماهیگیر و گردآورنده محصولات دریا و ساحل هستند و همچنین کشاورزی می‌کنند و در زمین‌های اطراف کار می‌کنند. آنان در سراسر جهان به سبب حکاکی روی چوب شهرت دارند؛ از چوب‌های سخت باتلاقی، ماسک‌ها و پیکره‌های ارواح پرحالت می‌تراشند و از برگ نیپا و پاندانوس اشیای پیچیده می‌بافند. زندگی آیینی شامل جشن نیاکان به نام آری مویانگ (Ari Moyang) و رقص ارواح Main Jo-oh است که با ماسک و با نوای طبل و سازهای دیگر اجرا می‌شود. این جامعه همچنین آیین ستایش دریا به نام پوجا پانتای (Puja Pantai) را برگزار می‌کند تا ارواح ساحل را گرامی بدارد و خوراکی و برگ تنبول به مویانگ پیشکش می‌کند.

ظاهر و آرایش

در مراسم آیینی، ماه‌مری‌ها لباس‌هایی می‌پوشند که از نوارهایی از برگ نخل نیپا بافته شده و شامل دامن‌های منگوله‌دار، کمربند، سربند و بازوبند است. این لباس‌ها را رقصندگان ماسک‌دار می‌پوشند که ارواح مویانگ را تجسم می‌بخشند. صورت‌ها با نقش‌های نقاشی‌شده نشانه‌گذاری می‌شوند و ماسک‌های چوبی منقوش، موجودات اجداد و جنگل را به تصویر می‌کشند.

میراث امروز

زندگی نزدیک منطقه کلان‌شهری کوالالامپور (Kuala Lumpur) فشار توسعه بر زمین‌های ساحلی آنان را به همراه دارد. با این حال، حکاکی و بافندگی آنان مورد تحسین بین‌المللی قرار گرفته و از جمله جایزه برتری یونسکو (UNESCO) در صنایع دستی را کسب کرده است، و جزیره کری مرکز صنایع دستی اورانگ آسلی به شمار می‌رود. اکنون روستاهای فرهنگی، جشنواره‌ها و تعاونی‌های صنایع دستی به حفظ ماسک‌ها، رقص‌ها و سنت‌های مویانگ کمک می‌کنند.