اروتیک ایلونگوت

شعب Ilongot خود را Bugkalot می‌نامد و بیگانگان در بیشتر سده‌ی بیستم فقط یک چیز از آنان می‌شناختند: آنان از آخرین مردمان فیلیپین بودند که سر می‌گرفتند. این شهرت حدود نیم قرن بیشتر از خود این رسم دوام آورد. مردم Bugkalot کشاورز و شکارچی در پشته‌های جنگلی‌اند که رشته‌کوه Sierra Madre به کوه‌های Caraballo می‌پیوندد، در استان‌های Nueva Vizcaya، Quirino و Aurora در شمال Luzon. آنان مردمی کوچک‌اند که در تپه‌ها ماندند، در حالی که هیئت‌های مبشر اسپانیایی و مدیران آمریکایی در پایین آمدند و رفتند و مهاجران دشت‌ها ماندگار شدند.

زندگی بر پایه‌ی مزارع کشت‌وکار جابه‌جایی می‌گردد که از دل جنگل بریده و با برنج و محصولات ریشه‌ای کشت می‌شوند. شکار گراز وحشی و گوزن با سگ و ماهیگیری در رودخانه‌ها بر آن می‌افزاید. خانوارها در سکونتگاه‌های کوچکی گرد می‌آیند که با گروه‌های خویشاوندی به هم پیوسته‌اند و شوهر به‌طور سنتی به خانواده‌ی همسرش می‌رفت. زبان آنان که Ilongot یا Bugkalot هم نامیده می‌شود، به شاخه‌ی لوزون شمالی خانواده‌ی زبان‌های آسترونزی تعلق دارد. این زبان با Ilocano و Tagalog که در اطرافشان به آن‌ها سخن می‌گویند متفاوت است، از این رو بسیاری از مردم یکی یا هر دوی آن‌ها را نیز به زبان می‌آورند.

بیشتر آنچه بیگانگان از زندگی درونی Bugkalot می‌دانند، از مردم‌شناسان Michelle و Renato Rosaldo است که در اواخر دهه‌ی 1960 و 1970 میان آنان زیستند. آنان واژگان اخلاقی‌ای را توصیف کردند که بر liget بنا شده، ترکیبی پرتنش از انرژی، خشم و شور که beya متعادلش می‌کند، یعنی دانش و خویشتن‌داری‌ای که با سن می‌آید. سرگیری بر هر دو تکیه داشت. جوانان احساس می‌کردند باید سری بگیرند تا بتوانند در بزرگسالی و ازدواج جا بگیرند. مردان سالخورده خشمی را که با سوگ همراه است، سنگینی توصیف می‌کردند که تنها با کشتن کسی و پرت کردن سر بریده دورش می‌توانستند از دوش بردارند. مردی که کشته بود حق داشت گوشواره‌های قرمز از منقار هورنبیل بپوشد. کلام هم به اندازه‌ی خشونت اهمیت داشت: پیشکش‌های عروسی و اختلافات از طریق سخنوری رسمی پر از گفتار پوشیده و غیرمستقیم فیصله می‌یافت.

سرگیری در دهه‌ی 1970 زیر دو فشار هم‌زمان از میان رفت. حکومت نظامی در دوران Ferdinand Marcos تهدید اعدام با جوخه‌ی آتش را برای هر کس که سری می‌گرفت به همراه آورد و میسیون‌های انجیلی پروتستان موجی از گرویدگان را به دست آوردند. Renato Rosaldo بعدها نوشت که بسیاری تا حدی به آیین تازه روی آوردند، به عنوان راهی دیگر برای تاب آوردن سوگ. امروز مسیحیت غلبه دارد، اگرچه باورهای کهن‌تری درباره‌ی ارواح جنگل و وردهای گفتاری برای باغ‌ها و شکار از میان نرفته‌اند. درگیری‌های بزرگ‌تر امروز بر سر زمین است. بریدن جنگل، مهاجران و طرح‌های توسعه به جنگل Bugkalot رخنه کرده‌اند و جوامع برای حفاظت از آنچه باقی مانده، ادعای قلمروی نیاکانی ثبت کرده‌اند.