اروتیک فای

زبان

فای یا پرای، نزدیک به مال (آسترو-آسیایی، شاخه خمویی)؛ تایلندی شمالی یا لائوسی به‌طور گسترده به‌عنوان زبان دوم گفته می‌شود

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های آسترو-آسیایی

دین

باورهای ارواح خانه، نیاکان و روستا آمیخته با بودیسم تراوادا؛ اقلیت مسیحی

درباره فای

فای‌ها که بیشتر خود را پرای می‌نامند، در منطقه کوهستانی شیب‌دار مرزی میان استان نان در شمال تایلند و استان ساینیابولی در لائوس کشاورزی می‌کنند. زبان است که آن‌ها را از روستاهای تای در دره‌ها متمایز می‌کند. فای زبانی از خانواده اتروآسیایی در شاخه خمویی است، همان شاخه‌ای که خمو به آن تعلق دارد، و نزدیک‌ترین خویشاوند آن مال است که در روستاهای کوهستانی نزدیک به آن صحبت می‌شود. مقامات تایلندی گویشوران فای و مال را در یک دسته قرار می‌دهند به نام هتین یا تین که یکی از اقوام کوهستانی است که دولت رسماً به رسمیت می‌شناسد. در محل ممکن است آنان را لوا نیز بنامند. این نام به‌آسانی با لاوای چیانگ‌مای و ماه‌هانگ‌سون اشتباه گرفته می‌شود که قومی اتروآسیایی متفاوت هستند. مانند دیگر مردمان اتروآسیایی منطقه، پرای‌ها عموماً ساکنان قدیمی‌تر این کوهستان‌ها نسبت به امیران تای دانسته می‌شوند که برای حکومت بر دره‌ها آمدند. آن امیران مدت‌ها مردمان کوهستان‌نشین را زیر برچسب توهین‌آمیز kha یکجا قرار می‌دادند. دیگران نیز مرز را ترسیم کردند: معاهده ۱۹۰۴ میان سیام و فرانسه، طرف ساینیابولی را به لائوس فرانسوی داد و در نتیجه روستاهای پرای میان دو کشور تقسیم شد. پس از آن، ارتفاعات نان به پایگاه حزب کمونیست تایلند تبدیل شد. جاده‌ها، مدارس و جابه‌جایی‌های جمعیتی که پس از آن به روستاهای کوهستانی تایلند رسید، به همان اندازه از مبارزه با شورش می‌آمد که از هر برنامه توسعه‌ای.

زندگی روستایی مدت‌هاست به برنج کوهستانی وابسته است که در مزارع چرخشی کشت می‌شود، همراه با غذاهای جنگلی و به‌طور فزاینده محصولات نقدی. در تایلند، هتین بیشتر به کار با بامبو و رطان شهرت دارند که با دقت واقعی آن را به سبد و حصیر تبدیل می‌کنند. باور بر ارواح خانواده، نیاکان، روستا و مزارع متمرکز است. مردم در برابر آنان وظیفه پیشکش دارند و هنگام بروز ناخوشی آنان را سرزنش می‌کنند. بودیسم تراوادا که از همسایگان شمالی تایلندی و لائوی گرفته شده است، روی این لایه کهن‌تر قرار گرفته بی‌آنکه آن را محو کند، و فعالیت‌های مبلغان برخی جامعه‌ها را مسیحی کرده است. این زبان خط ویژه‌ای ندارد؛ هنگام نوشتن، مردم حروف تایلندی یا لائوی را قرض می‌گیرند. بیشتر بزرگسالان نیز تایلندی شمالی یا لائوی صحبت می‌کنند و مدارس به زبان‌های ملی درس می‌دهند. فای با همان فشار آرام روبه‌رو است که هر زبان کوچک دیگری در امتداد این مرز با آن روبه‌روست.

فنوتیپ‌های معمول: فای

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

ظاهر فیزیکی با ویژگی‌های مناطق کوهستانی سرزمین اصلی آسیای جنوب‌شرقی مطابقت دارد: پوست قهوه‌ای روشن تا متوسط، موی مشکی صاف و قد عموماً متوسط. در بیشتر روستاها، لباس روزمره همان لباس روستایی معمول در نان و سیانیابولی است: پیراهن و شلوار کار، و برای زنان دامن لوله‌ای پیچیده‌ای که در سراسر منطقه رایج است.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره فای

فای به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی فای فای یا پرای، نزدیک به مال (آسترو-آسیایی، شاخه خمویی)؛ تایلندی شمالی یا لائوسی به‌طور گسترده به‌عنوان زبان دوم گفته می‌شود است.

فای پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان فای باورهای ارواح خانه، نیاکان و روستا آمیخته با بودیسم تراوادا؛ اقلیت مسیحی است.