اروتیک سایر اندونزیایی‌ها

این مدخل چتری، حدود 19% باقی‌مانده از جمعیت اندونزی را دربر می‌گیرد که در سایر ردیف‌های ترکیب شمارش نشده‌اند؛ این بخش بسیار ناهمگن است و بیش از 1,000 گروه قومی کوچک‌تر را در سراسر مجمع‌الجزایر اندونزی شامل می‌شود. از مهم‌ترین اجزای آن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: دایاک (بومیان کالیمانتان / بورنئو، با چندین زیرگروه که جمعیت مجموع آنها در اندونزی و بورنئوی مالزی حدود 4-6 میلیون نفر است)؛ توراجا (مرتفعات جنوبی سولاوسی، بیش از 1 میلیون نفر، با سنت‌های تدفین و معماری متمایز)؛ ماکاسارها (سولاوسی جنوبی، بیش از 3 میلیون نفر، مرتبط با بوگیس‌ها اما متمایز از آنان)؛ ماندار، گورونتالو، کایلی، تولاکی (سولاوسی)؛ باجائو (حدود 600,000 یا بیشتر در اندونزی، به‌علاوه شبکه گسترده‌تری از «مردمان دریا» در منطقه سولاوسی، بورنئو و فیلیپین، و از معدود جمعیت‌های دریانورد کوچ‌نشین در جهان)؛ مینهاسانی‌ها (شمال سولاوسی، عمدتاً مسیحی، بیش از 3 میلیون نفر)؛ سانگیری‌ها و تالاودی‌ها (منطقه مرزی شمال سولاوسی و فیلیپین)؛ تیرناته و تیدوره (سلطنت‌های تاریخی تجارت میخک و ادویه)؛ آمبونی‌ها و مالوکویی‌ها (جزایر مالوکو، جمعیت‌های آمیخته مسیحی و مسلمان)؛ ساساک (لومبوک، بیش از 3 میلیون نفر)؛ بیما (سومباوا)؛ مانگاری و لاماهولوت (فلورس)؛ آتونی و تتون (تیمور)؛ و بومیان گوناگون سوماترا (نیاس، منتاوای، لامپونگ، رجانگ، کرینچی)؛ به‌علاوه تنگگری‌ها و اوسینگ‌های جاوه. این مجموعه همچنین شامل جمعیت‌های مهاجر اخیر (اندونزیایی‌های تبار فیلیپینی و تبار هندی) و سایر جوامع کوچک‌تر است.