اروتیک نیاو

نیاو (Nyaw) از اقوام کوچک ناطق به زبان‌های تای در میانهٔ رود مکونگ‌اند، و آنچه آن‌ها را کنار هم نگه می‌دارد، خاطرهٔ مشترک یک سفر است. در Tha Uthen، ناحیهٔ کنار رود در Nakhon Phanom که به‌عنوان پایتخت غیررسمی آن‌ها عمل می‌کند، بپرسید و یکی از روایت‌های همین ماجرا را خواهید شنید: که نیاکانشان از Hongsa در آنچه امروز استان Xayaburi در لائوس نامیده می‌شود آمدند، در اوایل قرن 19 با جریان رود به سمت پایین حرکت کردند، و در Chaiburi، جایی که رودخانهٔ Songkhram به مکونگ می‌پیوندد، سکونتگاهی بنا نهادند. جنگی که پس از شورش ناکام Chao Anouvong علیه Bangkok در اواخر دههٔ 1820 درگرفت، آن‌ها را در هر دو ساحل پراکنده کرد. برخی در سمت لائوسی ماندند، در آنچه امروز استان‌های Khammouane و Bolikhamsai نامیده می‌شوند. دیگران از رود عبور کردند و در Nakhon Phanom، Sakon Nakhon، Nong Khai و Maha Sarakham پخش شدند، با جوامع کوچک‌تری در مرکز و شرق تایلند.

زبان آن‌ها که بسته به کسی که آن را ثبت می‌کند، به‌صورت Nyaw یا Yo یا Nyo نوشته می‌شود، به شاخهٔ تای از خانوادهٔ Kra-Dai تعلق دارد و بسیار نزدیک به لائوی و گویش ایسان اطراف خود است. همسایگان بدون دشواری زیادی از آن پیروی می‌کنند، اما بلافاصله متوجه تفاوتش می‌شوند: لحن‌ها به شکلی متفاوت افت می‌کنند، و چند واژهٔ روزمره در عرض یک یا دو جمله نشان می‌دهد که گوینده نیاو است. تقریباً همه همچنین به ایسان لائوی و تایلندی معیار، زبان مدرسه و دولت، مسلط‌اند و فشار معمول آن نیز اعمال می‌شود. در شهر، نیاو بیش‌ازپیش زبان خانه و بزرگ‌ترهای خانواده می‌شود.

دین آن‌ها بودیسم تراوادا است که به شیوهٔ لائوی انجام می‌شود، یعنی معبد و جهان ارواح تقویم را با هم دارند. خانواده‌ها ثواب کسب می‌کنند، پسران را برای مدتی به رهبانیت می‌فرستند، و چرخهٔ دوازده مراسم ماهانه‌ای را که در میان جهان لائوی رایج است نگه می‌دارند، در حالی که با ارواح نگهبان روستاها و نیاکان روابط خوبی حفظ می‌کنند. نشانهٔ برجستهٔ سرزمین نیاو Phra That Tha Uthen است، استوپایی بلند و سفید و طلایی در کنار ساحل مکونگ که در اوایل قرن 20 بر الگوی That Phanom قدیمی‌تر در پایین‌دست رود ساخته شد.

بیشتر خانواده‌های نیاو برنج می‌کارند و در مکونگ و Songkhram ماهی می‌گیرند، رودی که جنگل‌های سیلابی‌اش در فصل‌های معین از پربازده‌ترین ماهی‌گیری‌های شمال‌شرقی پشتیبانی می‌کند، و امروزه بسیاری از اعضای این خانواده‌ها در بانکوک یا خارج از کشور کار می‌کنند. تایلند آنان را صرفاً شهروندان تایلندی به شمار می‌آورد و در سطح محلی، آنان را در میان اقوام ایسان همراه با Phu Thai، Kaloeng، So و لائوها نام می‌برند. در Sakon Nakhon، خانواده‌های نیاو بخش بزرگی از جمعیت قدیمی شهر استانی و اطراف آن را تشکیل می‌دهند. جشنواره‌های استانی در Nakhon Phanom و Sakon Nakhon اکنون لباس و رقص نیاو را در کنار لباس و رقص همسایگانشان به نمایش می‌گذارند، نشانه‌ای از اینکه این نام هنوز وزن دارد.