اروتیک مورو بانگسامورو

موروها یا بانگسامورو حدود 6.9% از جمعیت فیلیپین را تشکیل می‌دهند. این واژه چتری است برای گروه‌های قومی گوناگون مسلمان فیلیپینی. بیشتر آنان در منطقه خودمختار بانگسامورو در مینداناوی مسلمان‌نشین (BARMM، که در سال 2019 پس از توافق جامع بانگسامورو در سال 2014 میان دولت فیلیپین و جبهه آزادی‌بخش اسلامی مورو تأسیس شد) و همچنین استان‌های اطراف آن در مینداناو زندگی می‌کنند. این چتر شامل ماراناو (بیش از 1.5 میلیون نفر، عمدتاً در لانائو دل سور و لانائو دل نورته، با زبان ماراناوی و میراث فرهنگی سلطنت ماراناو متمایز می‌شوند)، ماگیندانائو (بیش از 1.4 میلیون نفر، در استان‌های ماگیندانائو دل نورته و ماگیندانائو دل سور)، تاوسوگ (بیش از یک میلیون نفر، در ارخبیل سولو، با میراث فرهنگی سلطنت سولو متمایز می‌شوند)، یاکان (در باسیلان)، مسلمانان ساما-باجائو (زیرجمعیت مسلمان جامعه گسترده‌تر دریانوردان ساما-باجائو)، سانگیل (در ساراناگانی)، کالاگان (در داوائو)، ایرانون، پالاوانی، مولبوگ، جاما ماپون و سایر زیرگروه‌های مورو هستند. هویت مورو با معرفی اسلام سنی از اندونزی و جهان عرب به ارخبیل سولو و مینداناو در حدود قرن سیزدهم میلادی و تحکیم دینی و فرهنگی بعدی شکل گرفت. این جامعه در برابر فتح استعماری اسپانیا مقاومت کرد (جنگ‌های موسوم به جنگ‌های مورو، 1565-1898) و تمایز فرهنگی و دینی قابل‌توجهی از اکثریت کاتولیک فیلیپینی حفظ کرد. درگیری مسلحانه طولانی میان جنبش‌های جدایی‌طلب اسلامی (جبهه ملی آزادی‌بخش مورو 1969-1996، جبهه اسلامی آزادی‌بخش مورو 1981-2014، و گروه‌های منشعب) و دولت فیلیپین به توافق سیاسی پس از 2014 انجامید که خودمختاری بانگسامورو را برقرار کرد.