فیلیپین
PHآسیای جنوب شرقی
این کشور محل زندگی 14 گروه قومی مستند است. این صفحه داده‌های فنوتیپی و جمعیتی آن‌ها را در یک مرجع وزن‌دهی‌شده ترکیب می‌کند: رنگ پوست، ویژگی‌های چهره، بافت مو و ساختار بدن، برگرفته از منابع منتشرشدهٔ سرشماری و تبارشناسی.
ترکیب جمعیتی
وزن‌های ترکیب از خوداظهاری در سرشماری‌ها و پیمایش‌های جمعیتی منتشرشده به دست آمده‌اند. هر ردیف به صفحهٔ اطلس گروه قومی پیوند دارد.
| گروه قومی | وزن |
|---|---|
 تاگالوگ | ۲۴٫۳٪ |
 بیسایا بینیسایا | ۱۱٫۷٪ |
 سبوانو | ۹٫۴٪ |
 ایلوکانو | ۹٫۲٪ |
 سایر اقوام فیلیپین | ۸٫۷٪ |
 هیلیگاینون | ۸٫۲٪ |
 بومیان فیلیپین | ۷٫۲٪ |
 مورو بانگسامورو | ۶٫۹٪ |
 بیکول | ۴٫۵٪ |
 وارای‌ها | ۳٫۸٪ |
 کاپامپانگان | ۲٫۹٪ |
 پانگاسینان | ۱٫۸٪ |
 چینی‌های فیلیپین | ۱٫۳٪ |
 فیلیپینی‌های اسپانیایی‌تبار | ۰٫۱٪ |
نیم‌رخ فنوتیپی
فیلیپین سومین جمعیت بزرگ با اکثریت کاتولیک در جهان را دارد (~80% کاتولیک، بزرگ‌ترین جمعیت کاتولیک در آسیا) و یکی از متنوع‌ترین کشورهای جنوب شرق آسیا از نظر قومی و زبانی است: بیش از 175 زبان متمایز که در حدود 110+ گروه قومی-زبانی شناخته‌شده بدان سخن گفته می‌شود. ساختار جمعیتی این کشور بازتاب حدود 50,000+ سال فرایندهای جمعیتی است: بستر دیرینهٔ نگریتو از دورهٔ پلیستوسن (که در جمعیت‌های پراکندهٔ آتا / نگریتو قوی‌تر حفظ شده)، گسترش بزرگ آسترونزی از حدود 3000 تا 1000 پیش از میلاد که بیشتر زبان‌ها و سنت‌های فرهنگی امروزی فیلیپین را از تایوان به فیلیپین و سپس به اندونزی و اقیانوسیهٔ گسترده‌تر آورد، تأثیرات تجاری هندی، عربی و چینی در دورهٔ میانه (~قرن 10 تا 15 میلادی)، دورهٔ استعمار اسپانیا (1565-1898)، دورهٔ استعمار ایالات متحده (1898-1946) و پویایی‌های جمعیتی پس از استقلال.
مهم‌ترین گروه‌های کلان در سرشماری 2020: تاگالوگ (~24%)، بیسایا / سبوانو (~21% در مجموع)، ایلوکانو (~9%)، هیلیگاینون (~8%)، بیکول (~5%)، واری (~4%)، کاپامپانگان (~3%)، پانگاسینان (~2%) برای اکثریت مسیحی فیلیپینی؛ مسلمانان فیلیپینی مورو / بانگسامورو (~7%)؛ فیلیپینی‌های بومی (~7%)؛ فیلیپینی‌های چینی‌تبار (~1%، هرچند جمعیت‌های آمیخته‌تر گسترده‌تر، بزرگ‌تر است)؛ فیلیپینی‌های اسپانیایی‌تبار و سایر گروه‌های کوچک‌تر.
مطالعات ژنومی گسترده (کنسرسیوم HUGO Pan-Asian SNP در سال 2009، به‌علاوه مطالعات بعدی ویژهٔ فیلیپینی‌ها) نشان می‌دهد جمعیت‌های فیلیپین عمدتاً منشأ اجدادی آسترونزی / جنوب شرق آسیایی دارند، با اختلاط قابل‌توجه با منشأ شرق آسیایی (هان چینی) در دوران پس از استعمار اسپانیا، به‌علاوه بستر دیرینهٔ نگریتو که در آتا و سایر جمعیت‌های بومی حفظ شده است. اختلاط دوران استعمار اسپانیا (1565-1898) جمعیت قابل‌توجه میستیزوی فیلیپینی-اسپانیایی را پدید آورد که همچنان بر توزیع ویژگی‌های ظاهری فیلیپینی معاصر اثر می‌گذارد، به‌ویژه در طبقات اجتماعی-اقتصادی بالا.
رنگ پوست در کل جمعیت از فیتزپاتریک III تا VI را دربرمی‌گیرد که نوع IV در سطح ملی رایج‌ترین مقدار است: اکثریت گستردهٔ فیلیپینی (تاگالوگ، سبوانو، ایلوکانو، هیلیگاینون، واری، بیکول، کاپامپانگان و دیگران) به سمت فیتزپاتریک III-IV گرایش دارند با ویژگی‌های مشخص آسترونزی / جنوب شرق آسیایی؛ جمعیت‌های آتا / نگریتو به سمت فیتزپاتریک V-VI با موی مجعد تا حلقه‌ای و ویژگی‌های مشخص جمعیت منبع نگریتو گرایش دارند؛ جمعیت‌های فیلیپینی‌تبار چینی ویژگی‌های مشخص شرق آسیایی نشان می‌دهند؛ جمعیت‌های میستیزوی فیلیپینی-اسپانیایی ویژگی‌های آمیختهٔ ایبری-فیلیپینی دارند. بافت موی اغلب جمعیت گسترده از صاف تا موج‌دار است و بافت‌های مجعد تا حلقه‌ای بیشتر در جمعیت‌های آتا / نگریتو متمرکزند. رنگ موی در کل جمعیت گسترده به‌طور یکنواخت سیاه یا قهوه‌ای بسیار تیره است. رنگ چشم در بیشتر جمعیت گسترده عمدتاً قهوه‌ای تا قهوه‌ای تیره است، با برخی گونه‌های عسلی در جمعیت‌های میستیزوی فیلیپینی-اسپانیایی. ساختار بدنی متوسط است؛ میانگین قد مردان بالغ فیلیپینی حدود 163-166 سانتی‌متر در گروه‌های شهری دههٔ 2010 و 2020 است.
نمایی توصیفی، نه داوری دربارهٔ افراد
این صفحه مجموعهٔ وزن‌دهی‌شده‌ای از مشاهدات فنوتیپی در میان جمعیت این کشور را نشان می‌دهد که بر ترکیب جمعیتی برگرفته از منابع منتشرشدهٔ سرشماری و تبارشناسی استوار است. فنوتیپ‌ها در هر کشوری بسیار متنوع‌تر از آن چیزی هستند که این مجموعه نشان می‌دهد؛ این یک مرجع توصیفی است، نه داوری قطعی دربارهٔ هیچ فردی.
یادداشت‌های روش‌شناسی
وزن‌های ترکیب از جدول قومی سرشماری 2020 اداره آمار فیلیپین (PSA) استخراج شده‌اند که جدیدترین سرشماری جامع کشور است. این اداره وابستگی قومی را در حدود 110+ گروه قومی-زبانی شناخته‌شده شمارش می‌کند. ملاحظات: (1) گروه کلان بیساییا / بینیساین، سبوانو، هیلیگاینون، واری و زیرگروه‌های گستردهٔ زبان‌های ویزایی را که خود را «بیسایا» معرفی می‌کنند، به‌جای شناسایی زیرقومی خاص‌تر، در بر می‌گیرد؛ مرز میان گروه کلان بیسایا (11.7%) و گروه‌های جداگانه‌شمارش‌شدهٔ سبوانو (9.4%)، هیلیگاینون (8.2%) و واری (3.8%) تا حدی محصول خودشناسی است و نه بازتاب یک گروه کلان بیسایای «واقعی» بزرگ‌تر؛ (2) سهم خودشناسی رسمی فیلیپینی‌های چینی‌تبار به‌طور قابل‌توجهی جمعیت گستردهٔ منشأ چینی را کمتر برآورد می‌کند (تخمین 4 تا 5 میلیون نفر یا بیشتر با احتساب افراد با منشأ چینی جزئی)؛ (3) جمعیت میستیزوی فیلیپینی-اسپانیایی نیز به همین شکل به‌طور قابل‌توجهی کمتر شمارش می‌شود؛ (4) گروه کلان فیلیپینی‌های بومی حدود 110 گروه قومی-زبانی متمایز را در بر می‌گیرد که تنوع ظاهری قابل‌توجهی دارند، به‌ویژه تمایز میان فیلیپینی‌های بومی با منشأ آسترونزی از کوردیلرا، لومد و مانگیان و جمعیت‌های آتا / نگریتو که از نظر ظاهری متمایزند؛ (5) جمعیت پراکندهٔ فیلیپینی-آمریکایی و کارگران مهاجر فیلیپینی در خارج از کشور (OFW) (بیش از 10 میلیون نفر در سراسر جهان، بزرگ‌ترین جمعیت فیلیپینی-آمریکایی در ایالات متحده، و همچنین جوامع قابل‌توجه در عربستان سعودی، امارات متحده عربی، هنگ‌کنگ، منطقهٔ ویژهٔ اداری چین، سنگاپور، ژاپن، ایتالیا، بریتانیا، کانادا، استرالیا و جاهای دیگر) در ترکیب جمعیتی کشور مبدأ لحاظ نشده است.
منابع اصلی
- 1.Philippine Statistics Authority (PSA). 2020 Census of Population and Housing: Final Reports. Manila: PSA; 2022.
- 2.HUGO Pan-Asian SNP Consortium. Mapping human genetic diversity in Asia. Science. 2009;326(5959):1541-1545.
- 3.Bellwood P. First Migrants: Ancient Migration in Global Perspective. Wiley-Blackwell; 2013.
- 4.Reid LA. The Languages of the Philippines: A Survey. In: SIL International Annual Report. Dallas: SIL; 2018.
- 5.Wernstedt FL, Spencer JE. The Philippine Island World: A Physical, Cultural, and Regional Geography. Berkeley: University of California Press; 1967.
کشورهای دیگر این منطقه
مراجع تجمیعی فنوتیپ برای کشورهای همسایه، وزن‌دهی‌شده بر اساس ترکیب جمعیتی.