
ویتنام
VNآسیای جنوب شرقی
این کشور محل زندگی 12 گروه قومی مستند است. این صفحه دادههای فنوتیپی و جمعیتی آنها را در یک مرجع وزندهیشده ترکیب میکند: رنگ پوست، ویژگیهای چهره، بافت مو و ساختار بدن، برگرفته از منابع منتشرشدهٔ سرشماری و تبارشناسی.
ترکیب جمعیتی
وزنهای ترکیب از خوداظهاری در سرشماریها و پیمایشهای جمعیتی منتشرشده به دست آمدهاند. هر ردیف به صفحهٔ اطلس گروه قومی پیوند دارد.
| گروه قومی | وزن |
|---|---|
کین | ۸۵٫۳٪ |
سایر اقوام ویتنام | ۲٫۸٪ |
تای | ۱٫۹٪ |
ویتنامیهای تایلند | ۱٫۸٪ |
موئونگ | ۱٫۵٪ |
خمرهای ویتنام | ۱٫۴٪ |
همونگهای ویتنام | ۱٫۴٪ |
نونگ | ۱٫۱٪ |
دائو | ۰٫۹٪ |
هوآهای ویتنام | ۰٫۸٪ |
جارای | ۰٫۵٪ |
چامهای ویتنام | ۰٫۲٪ |
نیمرخ فنوتیپی
جمعیت ویتنام عمدتاً از گروه قومی کین (ویت) تشکیل میشود (حدود 85% بر اساس سرشماری 2019)، و 53 قوم رسمیتیافته دیگر (رویهم حدود 15%) که بیشتر در کوهستانهای شمال، ارتفاعات مرکزی و مناطق مرزی پایین دلتای مکونگ پراکندهاند. ساختار جمعیتی این کشور بازتاب بیش از 4000 سال فرایندهای جمعیتی است: قومزایی بنیادین ویتیک / اتریک-آسیایی در منطقه دلتای رود سرخ، هزارهی حکومت امپراتوری چین (از 111 پیش از میلاد تا 938 میلادی) که آمیختگی فرهنگی-زبانی-ژنتیکی قابل توجهی با هانهای چینی به وجود آورد، دورهی امپراتوری ویتنامی پس از 938 میلادی و گسترش به سمت جنوب (نام تین) که پادشاهی چمپا و سرزمینهای خمر در پایین مکونگ را جذب یا جابهجا کرد، دوران استعمار فرانسه (1858-1954)، دورهی پس از 1954 و جنگ ویتنام و اتحاد مجدد در 1975، و پویاییهای جمعیتی پس از 1975 از جمله موج بزرگ پناهجویان «قایقنشین» (عمدتاً ویتنامیهای چینیتبار و سایر ویتنامیهای جنوبی) و دورهی اصلاحات اقتصادی دوی موی پس از 1986.
مطالعات ژنومی گسترده جمعیتهای ویتنامی را در خوشهی آسیای شرقی جنوبی / جنوبشرقی آسیا قرار میدهد که از جمعیتهای هان چینی جنوبی متمایز اما با آنها مرتبط است و همچنین با جمعیتهای گستردهتر تای-کادای جنوب چین و جنوبشرق آسیا. رنگ پوست در کل جمعیت ویتنامی از Fitzpatrick III تا V را دربر میگیرد که III-IV مقدار غالب در سطح ملی است. موی سر در کل جمعیت یکدست صاف (Andre Walker 1A-1B) و یکدست سیاه یا قهوهای بسیار تیره است. رنگ چشم یکدست قهوهای تا قهوهای تیره است. ویژگیهای چهره از جمعیتهای منبع آسیای شرقی جنوبی / جنوبشرقی آسیا پیروی میکنند. جمعیتهای ارتفاعات مرکزی با زبانهای اترونزیایی (جاری، ادِه، چام و گروههای کوچکتر دیگر) ویژگیهای مشخصی دارند که مربوط به جمعیتهای منبع اترونزیایی / اندونزیایی است و از جمعیت گستردهتر ویتنامی متمایز است. جمعیتهای کوهستان شمال تای-کادای (تای، تای، نونگ) و هموئنگ-میین (هموئنگ، دائو) ویژگیهای مشخصی از جمعیتهای منبع تای-کادای و هموئنگ-میین دارند. قامت عمومی متوسط تا کوتاه است و میانگین قد مردان بالغ کین ویتنامی در گروههای شهری دههی 2010 و 2020 حدود 167-170 سانتیمتر است.
نمایی توصیفی، نه داوری دربارهٔ افراد
این صفحه مجموعهٔ وزندهیشدهای از مشاهدات فنوتیپی در میان جمعیت این کشور را نشان میدهد که بر ترکیب جمعیتی برگرفته از منابع منتشرشدهٔ سرشماری و تبارشناسی استوار است. فنوتیپها در هر کشوری بسیار متنوعتر از آن چیزی هستند که این مجموعه نشان میدهد؛ این یک مرجع توصیفی است، نه داوری قطعی دربارهٔ هیچ فردی.
یادداشتهای روششناسی
وزنهای ترکیب جمعیت از سرشماری 2019 ادارهی کل آمار ویتنام گرفته شده است که جدیدترین سرشماری جامع این کشور است. ویتنام 54 گروه قومی رسمیتیافته را ثبت میکند. ملاحظات احتیاطی: (1) مرز میان کین و هوآ از نظر اجتماعی و سیاسی معنادار است؛ جمعیت هوآ از اوجهای اوایل قرن بیستم بهشدت کاهش یافت، در بحران «قایقنشینان» پس از 1975 و مهاجرت مستمر پس از آن؛ (2) جمعیتهای کوهستان شمال تای-کادای (تای، تای، نونگ) از نظر زبانی و فرهنگی متمایزند اما پیوستگی فرهنگی-ژنتیکی قابل توجهی با هم دارند؛ (3) جمعیتهای ارتفاعات مرکزی با زبانهای اترونزیایی (جاری، ادِه، چام و دیگران) به دلیل شورش تاریخی مونتانیارد / فولرو و تنشهای مداوم بر سر حقوق زمین از نظر سیاسی حساساند؛ (4) دیاسپورای گستردهی ویتنامی در جهان (حدود 5 میلیون نفر یا بیشتر) در ترکیب کشور مبدأ لحاظ نشده است؛ (5) جمعیت خمر کروم با وجود به رسمیت شناخته شدن به عنوان یکی از 54 گروه قومی ویتنام، همچنان از نظر سیاسی به حاشیه رانده میشود.
منابع اصلی
- 1.General Statistics Office of Vietnam (Tổng cục Thống kê). 2019 Population and Housing Census. Hanoi: GSO; 2020.
- 2.HUGO Pan-Asian SNP Consortium. Mapping human genetic diversity in Asia. Science. 2009;326(5959):1541-1545.
- 3.Taylor KW. A History of the Vietnamese. Cambridge University Press; 2013.
- 4.Salemink O. The Ethnography of Vietnam's Central Highlanders: A Historical Contextualization, 1850-1990. University of Hawaii Press; 2003.
- 5.Chiu Y. Cholon Boat People: The Chinese-Vietnamese Refugee Movement of 1978-1979. Journal of Refugee Studies. 1999;12(4):362-381.
کشورهای دیگر این منطقه
مراجع تجمیعی فنوتیپ برای کشورهای همسایه، وزندهیشده بر اساس ترکیب جمعیتی.











