میانمار (برمه)

جمعیت میانمار عمدتاً از گروه قومی بامار (بورمن، حدود 68%) تشکیل می‌شود، و بیش از 134 گروه قومی دیگر حدود 32% جمعیت را در ایالت‌های قومی مختلف تشکیل می‌دهند (شان حدود 9%، کارن حدود 7%، راخین حدود 4%، مون حدود 2%، کاچین حدود 1.5%، چین (Chin) حدود 1.5%، به‌علاوه روهینگیا حدود 1% پس از سال 2017، چینی‌های میانماری حدود 3%، هندی‌های میانماری حدود 2%، و سایر گروه‌های کوچک‌تر حدود 1%). ساختار جمعیتی این کشور منعکس‌کننده بیش از 2,000 سال فرایندهای جمعیتی است، از جمله مهاجرت گویشوران تبتی-برمه‌ای از جنوب چین (یوننان) به حوضه ایراوادی، جمعیت‌های بومی مون-خمری (مون و وا) و تای-کادای (شان)، اقلیت‌های قومی تبتی-برمه‌ای و چینی-تبتی در مناطق مرزی کوهستانی، دوران استعمار بریتانیا (1885-1948)، و پویایی‌های سیاسی دوران پس از استقلال در سال 1948، از جمله حکومت نظامی 1962 تا 2011، دموکراتیزه شدن نیمه‌کاره پس از 2011 و کودتای نظامی 2021.

مطالعات ژنومی گسترده، جمعیت‌های بامار را در خوشه تبتی-برمه‌ای / جنوب‌شرقی آسیا قرار می‌دهد، با آمیختگی قابل توجه با منابع جمعیتی همسایه مون-خمری و تای-کادای. رنگ پوست در کل جمعیت بورمه‌ای طیفی از فیتزپاتریک III تا V را دربر می‌گیرد که در سطح ملی IV رایج‌ترین مقدار است. موی سر در کل جمعیت گسترده‌تر به‌طور یکنواخت صاف (Andre Walker 1A-1B) و سیاه یا قهوه‌ای بسیار تیره است. رنگ چشم به‌طور یکنواخت قهوه‌ای تا قهوه‌ای تیره است. ویژگی‌های چهره با منابع جمعیتی تبتی-برمه‌ای / جنوب‌شرقی آسیا در بیشتر گروه‌های قومی همخوانی دارد، در حالی که روهینگیاها ویژگی‌های مشخصه منابع جمعیتی بنگالی / هندوآریایی شرقی را نشان می‌دهند که با جمعیت گسترده‌تر بورمه‌ای متفاوت است.

میانمار از بیش از 75 سال پیش، یعنی از استقلال در سال 1948، درگیر نزاع مسلحانه داخلی مستمر بوده است، با چند جنگ داخلی جاری (کارن از 1949، کاچین از 1961، شان، وا، چین، نسل‌کشی روهینگیا و موارد دیگر). کودتای نظامی 2021 علیه دولت غیرنظامی منتخب، جنگ داخلی گسترده‌تری را پس از 2021 به وجود آورده که با اختلال جمعیتی قابل توجه، خروج پناهندگان و نقض حقوق بشر همراه است.