اروتیک مه

Mee به معنای «مردم» است، که نامی است که خودشان برای خود برگزیده‌اند. تقریباً همه دیگران نام‌های دیگری به آنان داده‌اند: Kapauku که از همسایگان دشت‌نشین Mimika وام گرفته شده، و Ekari یا Ekagi، شکل‌هایی که مقامات هلندی در دهه 1930 بر آن‌ها توافق کردند. هر سه هنوز در مردم‌نگاری‌های قدیمی و فهرست کتابخانه‌ها دیده می‌شوند، پس اگر به جستجوی آنان می‌پردازید، دانستن‌شان ارزشمند است. مردم Mee در مرکز کوهستان‌های پاپوآ در اندونزی زندگی می‌کنند، در حوضهٔ دریاچه‌های Paniai و دره‌های پیرامون آن، از جمله Kamu، Mapia و Tigi، که در مناطق Paniai، Deiyai و Dogiyai پراکنده‌اند. این سرزمینی سرد، مرطوب و پرشیب است، در ارتفاع تقریبی 1,500 تا 2,000 متر، و اقتصاد بر دو چیز استوار است: باغ‌های سیب‌زمینی شیرین که بر دامنه‌ها کنده شده‌اند، و خوک‌هایی که آن باغ‌ها خوراکشان می‌دهند. زبان آنان که معمولاً Ekari نوشته می‌شود، به خانوادهٔ Trans-New Guinea و به خوشهٔ کوچک Paniai Lakes تعلق دارد که با Wolani و Moni مشترک است. این زبان با زبان‌های آسترونزیایی سواحل بی‌ارتباط است و با حدود صد هزار گوینده، یکی از بزرگ‌ترین زبان‌های پاپوایی در هر جایی است.

آنچه مردم Mee را در انسان‌شناسی مشهور کرد، پول بود. Leopold Pospisil که در دهه 1950 در دره Kamu زندگی کرد، جامعه‌ای را توصیف کرد که با پول صدفی Cowrie، معاملات قیمت‌گذاری‌شده، اعتبار، بهره و قرارداد لازم‌الاجرا می‌چرخد، با کمترین بخشش رایگان میان بزرگ‌سالان، حتی میان خویشاوندان. رهبری از همین‌جا می‌آید. یک tonowi، که به معنای لفظی مرد ثروتمند است، با انباشتن خوک و صدف و سپس قرض دادن آن‌ها نفوذ دارد. پیروان بدهکارند. اگر به‌جای قرض دادن انبار کنید، نفوذ ناپدید می‌شود. هیچ چیز با تولد به ارث نمی‌رسد. هواپیماهای هلندی در 1936 دریاچه‌ها را دیدند، هیئت‌های مذهبی کاتولیک و پروتستان به فاصلهٔ اندکی بعد رسیدند، و بیشتر مردم Mee امروز مسیحی‌اند، با کلیساهای کاتولیک فراوان در اطراف Paniai. باورهای کهن‌تر هم از میان نرفته‌اند، از جمله Ugatame، آفریننده‌ای که گمان می‌رود پشت همهٔ چیزهای موجود است، هم بد و هم خوب. اداره اندونزی در 1963 آمد و از آن زمان همواره محل مناقشه بوده است. مردم Mee از پرصداترین مردمان پاپوا در سیاست‌اند و بهای آن را می‌پردازند: تیراندازی به چهار نوجوان در Enarotali در دسامبر 2014 هنوز موردی است که استان بر سر آن بحث می‌کند. در همین حال، باغ‌ها همچنان بر همان دامنه‌ها کنده می‌شوند، خوک‌ها همچنان بدهی‌ها و ازدواج‌ها را سامان می‌دهند، و noken، کیسهٔ ریسمانی حلقه‌ای که با بندی از روی پیشانی حمل می‌شود، همچنان همان کاری را می‌کند که کوله‌پشتی در جاهای دیگر می‌کند.