اروتیک مایبرات

مایبرات مردم دریاچه‌های آیامارو هستند، مجموعه‌ای از دریاچه‌های آب شیرین در بخش داخلی سنگ‌آهکی شبه‌جزیره سر پرنده در پاپوآ. هیچ رئیس یا روستای واحدی آنها را کنار هم نگه نمی‌دارد. زبان مشترک این کار را می‌کند، همراه با ادعاهای تیره‌ها بر زمین و نظام مبادله‌ای طولانی که بر پایه پارچه بنا شده است. از یک خانواده مایبرات درباره ازدواج، مرگ یا اختلافی قدیمی بپرسید، و گفتگو به‌زودی به kain timur می‌رسد، یعنی منسوجات مبادله‌شده‌ای که مدت‌هاست به‌عنوان ثروت جدی منطقه به کار می‌روند.

این پارچه‌ها از طریق تجارت از دیگر نقاط مجمع‌الجزایر به داخل سرزمین راه یافتند. مردم آنها را نگه می‌دارند، می‌شمارند، قرض می‌دهند و به دیگران می‌سپارند. این‌ها لباس روزمره نیستند. پول عروس و غرامت مدت‌هاست با آنها پرداخت می‌شود و نفوذ یک مرد به این بستگی داشته که چقدر خوب با آنها کار می‌کند. آبرومندی یعنی دانستن اینکه چه کسی به چه کسی چه بدهکار است. جابه‌جایی پارچه از خانه‌ای به خانه دیگر خانواده‌ها را در سراسر نواحی به بدهی‌هایی پیوند می‌دهد که ممکن است از کسانی که نخستین بار آنها را گرفتند عمرشان بیشتر شود.

زبان مایبرات خویشاوندان نزدیک روشنی ندارد. زبان‌شناسان معمولاً آن را زبانی منزوی می‌دانند، هرچند برخی آن را در خانواده پیشنهادی زبان‌های پاپوای غربی همراه با دیگر زبان‌های شبه‌جزیره سر پرنده قرار می‌دهند. این زبان به گفتار همسایگانی چون تهیت، مویی و ابون هیچ شباهتی ندارد و از منطقه‌ای به منطقه دیگر تفاوت دارد. بیگانگان مدت‌ها کل این مردم را به نام منطقه دریاچه‌ها، آیامارو، صدا می‌زدند. در محیط محلی، نام‌هایی مانند آیامارو، آیتینیو، آیفات و ماره هنوز نشان می‌دهند که هر کس از کدام بخش جهان مایبرات می‌آید.

مبلغان پروتستان در دوران حکومت هلند آمدند و اکنون مسیحیت ریتم زندگی روستا را تعیین می‌کند. این دین، باورهای کهن درباره زمین، نیاکان و مبادله را از میان نبرد. بلکه بر پایه آنها رشد کرد. مدارس مبلغان میراث دیگری به جا گذاشتند: مایبرات‌ها در میان معلمان، روحانیون و کارمندان دولتی پاپوآ سهم چشمگیری پیدا کردند و بسیاری از خانواده‌ها اکنون زندگی خود را میان روستاهای زادگاه و شهرهایی چون سورونگ و مانوکواری تقسیم می‌کنند.

سیاست مدرن در سال 2009 به دریاچه‌ها رسید، زمانی که منطقه مایبرات از منطقه سورونگ جدا شد. پس از آن نزاعی طولانی درگرفت بر سر اینکه مرکز منطقه به کومورکک تعلق دارد یا آیامارو. از سال 2021، درگیری مسلحانه در بخش‌های آیفات هزاران روستایی را از خانه‌هایشان آواره کرده است. دریاچه‌ها همچنین تنها زیستگاه طبیعی ماهی رنگین‌کمان بویسمن است، ماهی کوچکی که در خارج بیشتر از راه آکواریوم‌ها شناخته می‌شود.