اروتیک مندوخیل

ماندوخل‌ها قبیله‌ای پشتون‌اند که نامشان شجره‌نامهٔ خاص خودش را با خود دارد. خل واژهٔ پشتو برای تبار یا نسب است و ماندوخل‌ها مردمی‌اند که نسبشان را به نیایی می‌رسانند که به نام ماندو یاد می‌شود. این نوع حساب‌وکتاب نسبی هنوز کار می‌کند. در سرزمین ژوب در شمال‌شرقی بلوچستان پاکستان، دانستن قبیلهٔ مرد و شاخهٔ او در درون آن، به شما می‌گوید زمین خانوادهٔ او کجاست، کدام ریش‌سفیدان به نمایندگی از او سخن می‌گویند و کدام نزاع‌ها به او به ارث رسیده است. شجره‌نامهٔ سنتی پشتون ماندوخل‌ها را در خط غورغشت جای می‌دهد، همان شاخهٔ گستردهٔ که همسایگان بسیار بزرگ‌ترشان، کاکرها، را نیز در بر می‌گیرد. سرزمین آنان درهٔ ژوب و تپه‌های خشک اطرافش است، در دامنهٔ غربی کوه‌های سلیمان، جایی که بلوچستان به خیبرپختونخوا و مرز افغانستان می‌رسد. بریتانیایی‌ها شهر ژوب را در اواخر دههٔ 1880 با نام قلعهٔ ساندمن بنیاد نهادند و دره را از راه نیروهای قبیله‌ای مزدبگیر و شوراهای ریش‌سفیدان اداره کردند. این شهر در سال 1976 نام کنونی‌اش را گرفت. این ترتیب، مردان قبیله را در برابر امنیت راه‌های خودشان مسئول کرد و سیاست محلی را برای نسل‌ها شکل داد. جرگه هنوز جایی است که اختلاف‌های زمین، آب و خون، پیش از آنکه هیچ دادگاهی آن‌ها را ببیند، اغلب در آنجا بحث می‌شود.

ماندوخل‌ها به پشتو سخن می‌گویند که زبانی ایرانی شرقی است، در گونهٔ جنوبی‌اش که Pashto می‌گوید، جایی که گویشوران شمالی Pakhto می‌گویند. بلوچی و براهویی در جنوب و غرب استان به کار می‌روند، سرایکی آن‌سوی کوه‌ها در شرق است و اردو زبان مدرسه و دولت است. دین اسلام سنی بر مذهب حنفی است و ریتم روزهای عادی را تعیین می‌کند: نماز جمعه، روزهٔ رمضان و سخن ملای محلی. پشتونوالی، قانون نانوشتهٔ میزبانی، پناه‌دهی، ناموس و انتقام، همراه با آن جریان دارد و این دو همیشه هم‌نظر نیستند، به‌ویژه در ارث زنان و خون‌خواهی. بیشتر خانواده‌ها ریشه در کشاورزی و دامداری دارند. جایی که آب اجازه می‌دهد گندم و میوه می‌کارند و جایی که اجازه نمی‌دهد گوسفند و بز نگه می‌دارند. میهمان‌نوازی اینجا تکلیفی دارای قاعده است، نه تعارف: میهمان ابتدا جا و غذا داده می‌شود و پس از آن از او پرسیده می‌شود که چه کاری دارد. مانند تمام بلوچستان پشتون‌نشین، بسیاری از جوانان امروز دور از خانه کسب درآمد می‌کنند و پولی که برای خانواده می‌فرستند، خانه، عروسی و تحصیل را در منطقه‌ای تأمین می‌کند که خودش شغل اندکی دارد.