اروتیک مغراوه

مغراوه کنفدراسیونی بربر از قبیله زناته در غرب مغرب بودند که از اواسط قرن دهم میلادی تا زمانی که مرابطون در سال 1070 آنان را درهم شکستند، سلطه داشتند. امروز نام آنان در نام‌های جغرافیایی، یک نام خانوادگی رایج و در تبارِ بسیاری از مراکشی‌ها و الجزایری‌ها باقی مانده است. سرزمین اصلی آنان دره شلف در غرب الجزایر بود، دشتی باز میان تنس و ونشریس، و چراگاه‌هایشان به سمت غرب تا تلمسان و رود ملویه امتداد داشت. مانند دیگر زناته، پیش از هر چیز قبیله‌ای متحرک بودند، چوپان و سوارکار، که می‌توانستند به سرعت سواره‌نظام سبک را به میدان ببرند و به همان سرعت از دسترس خارج شوند. بیشتر توضیح سده‌ای که در آن نقش داشتند همین است. آنان زودتر از بسیاری اسلام آوردند. شجره‌نگارانی که ابن خلدون بر پایه آنان کار می‌کرد معتقد بودند که رئیس‌شان سُلات ابن وزمار در دهه 650 میلادی به دمشق رفت و اسلام را مستقیماً از خلیفه عثمان فرا گرفت. صرف‌نظر از درستی این روایت، مغراوه سنی‌مذهب استوار بودند، در حالی که بخش بزرگی از بربرهای شمال آفریقا به خوارج گرایش داشتند، و این موضعی روشن به آنان داد هنگامی که فاطمیان از افریقیه بیرون آمدند و ادعای خلافت کردند. با فاطمیان به فرماندهی محمد بن خزر جنگیدند و در ازای این زحمت، عنوان و پول از امویان قرطبه گرفتند.

اوج قدرتشان با زیری بن عطیه رقم خورد، که نزدیک سال 987 فاس را به نام امویان گرفت و در سال 994 وجده را بنیاد نهاد، پایگاهی که واقعاً می‌توانست نگه دارد. نسل او تا حدود یک قرن، بسته به شرایط، فاس را در اختیار داشت. تیره‌ای پسرعمو، بنو خزرون، سجلماسه را در انتهای صحرایی جاده طلا تصرف کرد، و شاخه‌ای از همان خاندان بیشتر سده یازدهم و پس از آن طرابلس را در دست داشت. آنچه مغراوه را از میان برد عادی و درونی بود: تا دهه 1060 فاس میان امیران رقیب مغراوی تقسیم شده بود که بیش از مرزها برای رقابت با یکدیگر هزینه می‌کردند. یوسف بن تاشفین و مرابطون در سال 1070 شهر را گرفتند و کشتار سنگین بود. پس از آن چیز منسجمی باقی نماند. اگر بدانید کجا را نگاه کنید، پاره‌هایش هنوز دیده می‌شود: مغراوه در ولایت تیارت، یک قبیله مغراوه در تل تونس، و نام‌های خانوادگی مغراوی و میغراوی در دو سوی مرز، و گویش‌های زناتی که هنوز از ریف تا ونشریس گفته می‌شوند. شیوه سیاسی نیز بیش از قبیله دوام آورد: مرینیان و زیانیان که پس از آنان حکومت کردند نیز زناته بودند و همان مانور را در همان استپ‌ها اجرا می‌کردند.